مرآت الاحوال ، جهان نما ، سفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠١

علت هركاره معين فرمودن نوّاب وزير بر در خانهء من ، و كيفيت سلوك آقا سيد حسن عطّار « 1 » در آن بلده « 2 »

مشتمل بر تعظيم و توصيف آقا سيد حسن « 1 » و آنكه ما او را به حضور به جهت بناى قلعهء مباركه كربلاى معلّى فرستاده‌ايم .

چون وارد شهر شد ؛ جناب سيد دلدار على نظر به خويشى و قرابت آقا سيد حسن « 2 » با جناب سيّد و سفارش نامهء ايشان ؛ وى را استقبال كرد و در مكان مناسبى فرود آمد ، و بعد از ورود مراسله آفرين على خان را فرستاد ، آن فقير نيز به ملاقات رفت .

بعد از چند روز به واسطهء جمعى در خانهء وى مقام گرفت و مراسلهء نوّاب وزير را نيز به واسطهء او به حضور رسانيد .

و شاه بيت سخن او همين بوده است كه : من از جانب بزرگى پيش بزرگى از براى تمشيت دادن امر بزرگى به سفارت آمده‌ام ، و چون ديگران به گدايى نيامده‌ام .

چون چند روزى گذشت باز به واسطهء آفرين على خان به حضور عريضه‌اى مشتمله بر مطلب نوشت .

نوّاب وزير از آنجا كه بسيار مدبّر و ذيهوش است بر بالاى آن نوشت كه :

ما را آنقدر قدرت هست كه قلعهء مباركه را يك خشت از طلا و يكى از نقره بنا كنيم ، و لكن امينى نمىبينيم ، و پنجهزار روپيه ؛ ركابى « 3 » به جهت جناب آقا سيد حسن « 4 » فرستاد .

( 1 ) آقا سيد حسن : در « الف » نيامده است . ( 2 ) آقا سيد حسن : در « الف ، ب ، ج » نيامده است . ( 3 ) ركابى : حق القدم . ( 4 ) در « الف ، ب ، ج » به جاى ( جناب آقا سيد حسن ) ، « آن‌جناب » آمده است .