مرآت الاحوال ، جهان نما ، سفرنامه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٦
تشريف بردن والد ماجد به ايران به علّت مرض طاعون
تشريف بردن والد ماجد به ايران به علّت مرض طاعون
تشريف بردن والد ماجد به ايران به علّت مرض طاعون
و در تاريخى كه طاعون عظيمى در كربلاى معلّى و نجف اشرف و آن حدود روى داد به مشهد كاظمين مشرّف شد ، « 1 » در آنجا حسب الحكم والد نامدارش استقامت فرمود ، و چون امتداد به هم رسانيد و به بغداد نيز رسيد و شديد شد به حدّى كه بعضى در تاريخش « الطاعون عظيم » گفتند ، والد ماجدش حكم به رفتن به سمت ايران فرمود ، آن بزرگوار را دل برداشتن از فيض زيارات عتبات مشكل بود ، و درخواست رخصت بر توقف مىنمود .
آخر الامر به او خطى نوشتند كه در يك سطر آن نوشته بود كه « برو ، برو » و در سطر ديگر « اگر نروى عاقى عاق « 2 » » ، از اتّفاقات غريبه آنكه اين فقير همان خط شريف را بعد از آنكه مدّت چهل سال تقريبا از زمان نوشتن آن گذشته بود ، در سفر اوّل كه به عتبات عاليات مشرّف شدم در كربلاى معلّى در كوچه‌اى كه از صحن مقدس به دولتخانهء آن مرحوم مىروند يافتم ، و تا مدّتى همراه داشتم و در اين اوقات مفقود شده .
القصّه ؛ چون اين حكم رسيد لابد به سمت ايران تشريف بردند و در خدمتش بود عالى جناب مرحمت مآب آقا محمّد ابراهيم ، و فرزند اكبر ارشد ارجمندش و برادر نامدار عالىتبار « 3 » . چون به بلدهء كرمانشاهان كه اوّل حدود
( 1 ) و در آنجا : « د » . ( 2 ) عاقى عاقى : « د » . ( 3 ) آقا محمد جعفر .