نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٩

باب چهارم در حج و عمره

عمره بمذهب ابو حنيفه و مالك سنت مؤكد است و پيش ديگران فريضه و اداء حج اسلام بيحصول پنج شرط صورت نبندد : اسلام و حريت و بلوغ و عقل و استطاعت كه صحت بد نيست و قدرت بر زاد و راحله زياده از نفقه هر كه شرعا نفقه برو واجبست تا رفتن و آمدن و زياده از قضأ دين و مسكن و لباس و خدمتكار و آنچه لا بد او باشد و امن طريق .

و بمذهب مالك قدرت بر راحله شرط استطاعت نيست تا اگر پياده تواند رفت برو واجب شود .

و اگر كسى را مرض مزمن باشد كه به شدن از آن ممكن نبود و مال داشته باشد و بهيچگونه به خود نتواند گذاردن برو واجب شود كه ديگرى را با جرت گرفتن تا براى او حج بگذارد و اجير بمذهب شافعى و احمد بايد كه يك بار حج گذارده باشد بر خلاف ديگران و ابتداى وقت حج شوال است تا عاشر ذو الحجة اما فرايض و اركان حج بمذهب ابو حنيفه دو چيز است :

يكى وقوف بعرفه .

دوم طواف زيارت و احرام پيش او شرطست مانند ركن و واجبات شش چيزاند :

يكى احرام گرفتن از ميقات و احرام پيش ديگران ركن است و ميقات اهل مدينه ذو الحليفه است و ميقات اهل شام و مصر جحفه و ميقات اهل عراق ذات عرق و ميقات اهل يمن يلملم و ميقات اهل نجد قرن و هركرا خانه درون اين مواقيت باشد ميقات او از خانه او باشد .