نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٥

فصل سوم [ تعازى و تهانى ]

لفظ شكر آميزش در تربيت خاطر * چون باد بهار آمد جان پرور و روح افزا

صد نكته ز هر لفظى صد بذله ز هر حرفى * دل را شده زو حاصل جان را شده زو پيدا

با سلسله نظمش حسان بيقين الكن * در معركه نثرش سحبان ز بيان عجما

فسكّن قلبا قد أطير قراره * و أبرء جسما قد أطيل سقامه

فها أنا مولاه و ساكن برّه * و خادمه بل عبده و غلامه

نوعى ديگر : مشرفه دلنواز و ملطفه سحر پرداز مولوى مشحون بعواطف اكرام و مقرون بلطايف انعام .

( نظم )

روان و تر و تازه چون آب حيوان * خوش و خوب و خرم چو روز جوانى

دل آراى همچون گل نو شكفته * طرب زاى همچون مى ارغوانى

چه باغ بهشت از فنون لطايف * فروزنده در وى فروغ معانى

نظرگاه ديده چو ار تنگ مانى « 1 » * روان بخش چون چشمه زندگانى

بخطى چو زنجير مشگين مقيد * و ليكن چو آب روان از روانى

بدين كمينه رسيد :

نظم :

بوسيدم و بر مردمك ديده نهادم * پيچيدم و تعويذ دل سوخته كردم

گه نامه و گه نشان و گه نام ترا

در تعازى و تهانى و بقيه احكام سر نامها در تعزيه

حكم المنيّة في البريّة جار * ما هذه الدّنيا بدار قرار

چون بموجب فرموده « كل من عليها فان » پيش همكنان محقق و مقرّر

( 1 ) اين كلمه بقياس و حدس تصحيح گرديده و در نسخ ( از نيك نامى ) بوده است .