نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٥
فن چهاردهم از كتاب نفايس الفنون علم انشا
تتق عصمت تو پرده بينائى و هم * برقع روى عفافت سبل چشم خيال
باد فراش پرير از سر گستاخ روى * ساحت پاك تو ميرفت بگيسوى شمال
فلكش گفت مرو پيش كه آنجا كه توئى * مرغ انديشه نيارد كه بجنباند بال
آخر :
سايه‌اش چون روح نامرئيست زان كز عكس خويش * باشد اندر گيسوى او نور پنهان دائما
تا نيندازد نظر بر سايه چترش سپهر * ميكشد در ديده ميل آتشين خورشيد را
برقع دين پرورش هر دم على رغم حسود * پادشاهيرا دثار و پارسائى را شعار
مهد اعظم مريم ايام بلقيس زمان * چتر اعلى عصمت دين سايه پروردگار
معجر عصمت پناهت مىكند هنگام بزم * افسر شاهان عالمرا به برهان شرمسار
فلو لا مساس الأرض فاضل ذيلها * لما صحّ عندي رخصة للتّيمّم
لمؤلفه
لمؤلفه
دامن پاكش نه گر روزى رسيدى بر زمين * مر تيمم را كجا بودى دليل معتبر
و آنچه شعرا در مدايح و اوصاف چيزها گفته‌اند چون زياده از آنست كه بشرح آن قيام توان نمود اينجا به همين قدر اكتفا كنيم و اللّه اعلم بكميات الامور
فن چهاردهم از كتاب نفايس الفنون علم انشا
فن چهاردهم از كتاب نفايس الفنون علم انشا
كه آن عبارتست از معرفت اخبار غايب بد آنچه در ضمير باشد بطريق تحرير بعباراتى پسنديده و مراعات امور معهوده ميان كتاب و اين صناعتى خوب و فنى مرغوبست و اين ضعيف در اين قسم رساله بحسب التماس اصحاب ترتيب داده است و در اينجا خلاصه آن در مقدمه و چهار فصل و خاتمه ايراد كنيم انشاء اللّه تعالى .