نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥١

و له

گر كسى درد دلى گويد ترا از حال خويش * گوش با درد دل آن عاجز دلريش كن

آب در حلق ضعيفان از كرم چون نوش ريز * موى بر اندام خصم از بيم همچون نيش كن

گر تكبر ميكنى با خواجگان سفله كن * ور تواضع ميكنى با مردم درويش كن

مصلحت از قول دينداران كامل عقل جوى * مشورت با راى درويشان دور انديش كن

و له

و له

چنان زندگانى كن اى نيك رأى * بوقتى كه توفيق دادت خداى

كه خايند از بهرت انگشت دست * كرت در زمين آيد انگشت پاى

انورى :

در جهان با مردمان دانيكه چون بايد گذاشت * آنقدر عمريكه يابد مردم آزاد مرد

كاستينها در غم او تر كنند از آب گرم * فى المثل گر بگذرد بر دامن او باد سرد

آخر :

با همه خلق جهان گر چه از آن * بيشتر بيره و كمتر برهند

تو چنان زى كه بميرى برهى * نه چنان زى كه بميرى برهند

آخر :

چو پيش مردمان بسيار گردى * اگر چه بس عزيزى خار گردى

آخر :

بر همه خلق سرافراز شود هر كه چو سرو * پاكدامن بود و راست رود كوته دست

در تغيير احوال

رأيت الدّهر مختلفا يدور * فلا همّ يدوم و لا سرور

و كم بنت الملوك به قصورا * فما بقى القصور و لا الملوك

قيل لما مرض يحى بن خالد البرمكى فى السجن كتب بهذه الابيات الى هرون الرشيد و اوصى باعطائه اليه بعد الموت

أما و اللّه إنّ الظلم لوم * و ما زال المسي هو الملوم