نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٢

از مناجات از ديوان منسوب بجناب امير المؤمنين ( ع ) « 1 »

از قسمت بندگى و شاهى * دولت تو دهى بهر كه خواهى

از آتش ظلم و دود مظلوم * اسرار همه تراست معلوم

چون نيست بجز تو دستگيرم * هست از كرم تو ناگزيرم

پيش تو نه دين نه طاعت آرم * افلاس تهى شفاعت آرم

يكذره ز كيمياى اخلاص * گر بر مس من زنى شوم خاص

درهاى همه ز عهد خالى است * جز درگه تو كه لا يزاليست

در نعت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم :

إليك و إلّا ما تشدّ الرّكائب * و منك و إلّا ما ترام الرّغائب

و فيك و إلّا فالرّجاء مضيّع * و عنك و إلّا فالمحدّث كاذب

حسان گويد :

له همم لا منتهى لكبارها * و همّته الصّغرى أجلّ من الدّهر

له راحة لو أنّ معشار جودها * على البرّ كان البرّ أندي من البحر

فارسى

اى مسند تو وراى افلاك * صدر تو و خاك توده ، حاشاك

در راه تو زخم ، محض مرهم * بر ياد تو زهر ، عين ترياك

طغراى جلال تو لعمرك * منشور ولايت تو لولاك

هرچه آن سمت حدوث دارد * در ديده همت تو خاشاك

در عهد نبوت تو آدم * پوشيده هنوز خرقه خاك

آخر :

ايچشم و چراغ اهل بينش * مقصود توئى ز آفرينش

صاحبدل لا ينام قلبى * مهمان ابيت عند ربى

اى وصف تو لانبى بعدى * خود وصف تو بر زبان سعدى