نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٠

« نظم »

سالكان راه تو توشه ز ناكامى كنند * گرچه باشد كام عالم پيششان انداخته

آخر :

خستهء درد تو جانداد و بدرمان نرسيد * سالك راه تو خون خورد و بپايان نرسيد

عقل بيسايه زلف تو پى كفر نيافت * روح بىپرتو روى تو بايمان نرسيد

جان عشّاق جهان خونشد از اين انديشه * كه همه طالب آنند و بكس آن نرسيد

عاقلا آرز وى عشق مكن كاين سودا * جز بشوريده دل بيسر و سامان نرسيد

شرح جانان چكنى اى كه ز جان بيخبرى * عاشق آنست كه جان داد و بجانان نرسيد

آخر :

اى جمالت راحت هر سوخته * در هوايت مرغ دل پر سوخته

نور حسنت نه سپهر افروخته * تاب عشقت هفت كشور سوخته

آتش عشقت فتاده در جهان * رخت درويش و توانگر سوخته

اين ضعيف گويد :

عقل در كوى تو سرگردان بماند * فكر در اوصاف تو حيران بماند

عمر در سوداى بيحاصل برفت * دل اسير درد بىدرمان بماند

هر كه خورد از جام عشقت جرعه * تا قيامت بيسر و سامان بماند

هر كه در بحر غمت شد مبتلا * غرقه درياى بىپايان بماند

از حقيقت چون كسى بوئى نيافت * هر يكى در گفتگوئى زان بماند

در پى آن راز بودم سالها * عاقبت رازت ز من پنهان بماند

شمس پيش آفتاب روى تو * تا ابد چون ذره سرگردان بماند