نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٥

فصل دوازدهم [ امثالى كه با حرف زاء شروع مىشود ]

حزيرى در مقامه چهل و سيم بدانمعنى ايراد كرده

و - رب رأس حصيد لسان .

يعنى بسا سر كه او بريده زبانست .

ز - رجع على حافرته .

در حق كسى گويند كه با عادت بد خود رجوع كند .

ح - ركض ما وجد ميدانا .

ط - ربّ عين انمّ من اللّسان .

ى - رضيت من الغنيمة بالإياب .

اين مثل را امرء القيس گفت و مصراع اول او اينست كه : « وقد طوفت فى الافاق حتى » .

در آنچه اول او زا باشد مشتمل بر ده مثل :

ا - ألزيت في العجين لا يضيع .

در حق كسى گويند كه با خويشان نيكى كند .

ب - زلّة العالم يضرب بها الطّبل و زلّة الجاهل يخفيها الجهل .

و زمخشرى بر اين وجه آورده است كه :

زلّة العالم زلّة العالم .

و ميدانى در مجمع الامثال در باب همزه آورده است بر اين وجه :

إذ زلّ العالم زلّ بزلّته العالم .