نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٤

فصل پنجم [ امثالى كه باحرف ثاء شروع مىشود ]

بكرو اين مثل آنجا گويند كه چون كسى چيزى خطير نيابد به چيزى حقير راضى شود ج - تؤلول جسده لا ينزع ثولول را بپارسى ازخ گويند و بعضى گندمه و اين را در باب كسى گويند كه اصلاح خلق و سيرت او ممكن نباشد .

د - ثأطة مدّت بماء ثاطه گل سرشته را گويند و عجم گويند اى دوست گل سرشته را آبى بس و ديگرى گفته :

بود سرمست را خوابى كفايت * گل نم ديده را آبى كفايت

ه - ألثّور يحمي أنفه بروقه

روق شاخ گاو است اين مثل آنجا زنند كه خواهند كسى را بر محافظت اتباع و خويشان او تحريص كنند .

و - ثمرة الجبن لا ربح و لا خسر

اين مثل آنجا زنند كه بد دلانرا نكوهش كنند .

ز - ثمرة العجب المقت و ثمرة الصبر نجح الظفر

ح - ثنيت نحوي بالعراء الأوابد .

يعنى باز گردانيدى بجانب من بصحرا وحوش را اين مثل در باب كسى گويند كه به چيزى وعده دهد كه در ملك او نباشد و در تحت تصرف او نيايد .

ط - ثور الدولاب يناطح جديا

در حق كسى گويند كه با كودكى خصومت و منازعت كنند .

ى - أثقل من رقيب بين المحبين .

در آن وقت كه عاشق و معشوق بهمرسند و خواهند كه چهره وصال ببينند و ساعتى با هم نشينند هيچ چيز برايشان گران تر از چهره نگهبانان نباشد اين مثل آنجا بگويند كه كسى را بغايت گران جانى و ابرام صفت كنند و اين دو مثل آخرين از امثال مولدانست .