منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٣

خطبه 154

هر چه خواهد بود در روز قيام * اندر اينجا فاش ديدم و السّلام

و قول رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - : ( 1 )

« أنا و السّاعة كهاتين » [ و أشار بالسبابة و الوسطى ] تنبيه است ارباب فطنت را به اتّصال ميان شخص و صور برزخيهء اعماليه .

نه سيّد گفت خلد و نار كونين * به تو نزديكتر از بند نعلين

بهشتى دان تو از قول پيمبر * ز حدّ حجرهء او تا به منبر

چو تو بينندهء كور و زمينى * از آن نه روضه و نه حفره بينى

و قوله - صلوات اللّه و سلامه عليه - : « أنا السّاعة » إشارة لطيفة إلى ظهور القلب بصور أعماله كظهور الحقّ فى أفعاله .

مولانا : ( 2 )

زادهء ثانى است احمد در جهان * صد قيامت بود او اندر عيان

زو قيامت را همى پرسيده‌اند : * كاى قيامت تا قيامت راه چند

با زبان حال مى گفتى بسى * كه ز محشر حشر را پرسد كسى

پس قيامت شو ، قيامت را ببين * ديدن هر چيز را شرط است اين

شرط روز بعث اوّل مردن است * ز ان كه بعث از مرده زنده كردن است

اين جهان منتظم محشر شود * گر دو ديده مبدل و انور شود

زان نبينند اين حقايق را تمام * كه بر اين خامان بود فهمش حرام

آنكه پايان ديد احمد بود كو * ديد دوزخ را هم آنجا مو به مو

ديد عرش و كرسى و جنّات را * بر دريد او پردهء غفلات را

مولانا - قدّس سرهّ - به « زادهء ثانى » خواند حضرت را - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - زيرا كه هر كه در دنيا مرد ، در آخرت متولّد شد .

عطّار :

( 1 ) بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 263 .

( 2 ) مج : ( مولانا ) محذوف