منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٧
خطبه 147
« هم الّذين يخبركم حكمهم عن علمهم ، » ايشان آن كسانند كه خبر مىدهد حكم ايشان از علم ايشان . و المراد بحكمهم منطقهم بالحكمة .
« و صمتهم عن منطقهم ، » و خبر مىدهد خاموش بودن ايشان از سخن گفتن ايشان . لأنّ صمت الحكيم فى موضعه كان من جملة حكمته .
« و ظاهرهم عن باطنهم ، » و خبر مىدهد ظاهر حال ايشان از باطن ايشان . لأنّ ظاهرهم هيئة الخاشعين العابدين و هو دالّ على اتّصاف نفوسهم بكمال قوّتى العلم و العمل .
قول و فعل آمد گواهان ضمير * زين دو بر باطن تو استدلال گير
اين نماز و روزه و حجّ و جهاد * هم گواهى دادن است از اعتقاد
اين زكات و هديه و ترك حسد * چون گواهى دادن است از سرّ خود
« لا يخالفون الدّين و لا يختلفون فيه ، » مخالفت نمى كنند دين حقّ را و اختلاف نمى كنند در آن .
« فهو بينهم شاهد صادق ، و صامت ناطق . » پس دين در ميان ايشان گواهى است راستگو ، و خاموشى است سخنگو .
استعار لفظى الصامت و الناطق للدّين باعتبار إفادة الأحكام الشرعية منه عند الرجوع إليه و عدمها .