منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٢
خطبه 147
خطبه 147
خطبه 147
و من خطبة له - عليه الصّلوة و السّلام - ( 1 )
: « فبعث ( 2 )
محمّدا ، بالحقّ ليخرج عباده من عبادة الأوثان إلى عبادته ، » پس بعث كرد خداى تعالى محمّد را - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - به حقّ و راستى تا بيرون برد بندگان او را از پرستيدن بتان به عبادت او .
« و من طاعة الشّيطان إلى طاعته ، » و از فرمانبردارى شيطان به طاعت او .
« به قرآن قد بينّه و أحكمه ، » به قرآنى كه بدرستى تبيين و توضيح آن فرمود و احكام احكام آن به واجبى نمود .
« ليعلم العباد ربّهم إذ جهلوه ، » تا بدانند بندگان ، پروردگار خود را چون جاهل باشند و ندانند او را .
« و ليقرّوا به بعد إذ جحدوه » و تا اقرار كنند به ربوبيت او بعد از آنكه انكار كرده باشند او را .
« و ليثبتوه بعد إذ أنكروه . » و تا اثبات الوهيت او كنند بعد از آنكه انكار او كرده باشند .
« فتجلّى سبحانه لهم فى كتابه من غير أن يكونوا رأوه » پس تجلّى كرد حقّ سبحانه مر ايشان را در كتاب خويش بى آنكه او را ببينند .
« بما أراهم من قدرته ، » با آنچه نمود ايشان را از قدرت خويش .
« و خوّفهم من سطواته ، » ( 3 )
و به آنچه تخويف كرد ايشان را و ترسانيد از شدّت او .
تجليّه سبحانه فى كتابه ، و هو ظهوره لقلوب عبيده بالتنبيهات الفرقانية على
( 1 ) نهج البلاغه ، خطبهء 147 .
( 2 ) همان : فبعث اللهّ
( 3 ) همان : سطوته