منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٢

خطبه 198

وصف الجذّ لانقطاع المسائل و الأبحاث المتفرّعة عليه و تناهيها .

« و لا انقطاع ( 1 )

لشجرته ، و لا انقطاع لمدتّه ، » و نيست بركندن مر درخت اسلام را ، و نيست منقطع شدن مدّت او را .

« و لا وعوثة لسهولته ، و لا سواد لوضحه ، » و نيست صعوبتى مر آسانى او را ، و نيست سياهى مر ضياى او را .

« و لا عوج لانتصابه ، و لا عصل فى عوده ، » و نيست كجى مر پاى خواستن او را ، و نيست انحرافى در چوب او .

« و لا وعث لفجهّ ، و لا انطفاء لمصابيحه ، و لا مرارة لحلاوته . » و نيست دشخوارى پاى فرو رفتن مر راه گشادهء او را ، و نيست انطفايى و فرو نشستنى چراغهاى او را ، و نيست تلخى مر شيرينى او را .

استعار لفظ المصابيح لعلمائه .

« فهو دعائم أساخ فى الحقّ أسناخها ، و ثبّت لها آساسها ، » پس اسلام ستونهايى است كه فرو برده است در حقّ اصول او ، و ثابت داشته است مر اين دعائم را بناهاى او .

و لفظ الدعائم مستعار لقواعده ، و هى العبادات لقوله - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ( 2 )

: « بنى الإسلام على خمس » .

« و ينابيع غزرت عيونها ، » و چشمه‌هاى آب است كه بسيار است سرچشمه‌هاى او كه آب از آنجا منفجر مىشود .

استعار لفظ الينابيع لأصوله ، و هى الكتاب و السنّة باعتبار تفجّر العلوم عنها ، و لفظ العيون لمبادئ تلك الينابيع حيث صدرت .

« و مصابيح شبّت نيرانها ، » و چراغهايى است كه افروخته است آتشهاى او .

( 1 ) نهج البلاغه : و لا انقطاع .

( 2 ) بحار الأنوار ، ج 65 ، ص 329