منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٩

خطبه 198

استعار لفظ المصباح لإضاءتها القلوب .

« و سكنا لطول وحشتكم ، » و انس و آرامشى است از براى درازى وحشت شما .

« و نفسا لكرب مواطنكم . » و آسايش است از براى اندوه حربگاههاى شما .

« فإنّ طاعة اللّه حرز من متالف مكتنفة ، » پس بدرستى كه فرمانبردارى خداى حرز است و حفظ از رذايل گرد نفس در آمده .

« و مخاوف متوقّعة ، و اوار نيران موقدة . » و از محال متوقّع الخوف اهوال چشم داشته آخرت ، و از گرماى آتشهاى افروخته .

« فمن أخذ بالتّقوى عزبت عنه الشّدائد بعد دنوّها ، و احلولت له الامور بعد مرارتها ، » پس آن كس كه فرا گيرد تقوا را دور گردد از سختيها بعد از نزديك شدن او ، و شيرين شود مر او را كارها بعد از تلخى او .

« و انفرجت عنه الأمواج بعد تراكمها ، » و گشاده شود از او موجهاى اندوه و اهوال دنيا بعد از برهم نشستن او .

استعار لفظ الأمواج لأهوال الدنيا و غمومها ، و لمّا كانت التقوى تستلزم سهولة تلك الأمور كان ذلك تفريجا لها .

« و أسهلت له الصّعاب بعد انصابها ، » و آسان گردد مر او را سختيها بعد از تعبهاى او .

« و هطلت عليه الكرامة بعد قحوطها ، » و پياپى ريزان شود بر او باران كرامت و گرامى داشتن بعد از قحط و تنگى آن .

« و تحدّبت عليه الرّحمة بعد نفورها ، » و مهربان گردد بر او بخشايش خداى بعد از نفرت كردن او .

« و تفجّرت عليه النّعم بعد نضوبها ، » و روان شود بر او مياه نعمتها بر او بعد از فرو رفتن آن به زمين .