منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٤

خطبه 89

« و شعارها الخوف ، و دثارها ( 1 )

السّيف . » و شعار او ترس بود ، و دثار او تيغ .

حديقه :

انبيا راستان دين بودند * خلق را راه راست بنمودند

چون به غرب ( 2 )

فنا فرو رفتند * باز خودكامگان برآشفتند

پرده‌ها بست ظلمت از شب شرك * بوسه‌ها داد كفر بر لب شرك

اين چليپا ( 3 )

چو شاخ گل در دست * و آن چو نيلوفر آفتاب پرست

اى ( 4 )

صنم كرده سال و مه معبود * و آن جدا مانده از همه مقصود

بدعت و شرك پر برآورده * زندقه جمله سر برآورده

مندرس ( 5 )

گشته علم دين خداى * همگان ژاژخاى ( 6 )

و هرزه در آى

دين زردشت آشكار شده * پردهء رحم پاره پاره شده

خانهء كعبه گشته بتخانه * بگرفته به ظلم بيگانه

عتبه و شيبه و لعين بو جهل * يك جهان پر ز ناكس و نااهل

عالمى پر سباع و ديو و ستور * صد هزاران ره و چه و همه كور

بر چپ و راست غول و پيش نهنگ * راهبر گشته كور و همره لنگ

پر ضلالت جهان و پر نيرنگ * بر خردمند راه دين شده تنگ

چون امتداد مدّت طويلهء فترت من الرسل و اشتغال طوايف انام به مناهى و عبادت اصنام به سر حدّ افراط رسيد ، نسيم عنايت ازلى از مهبّ عاطفت لم يزلى وزيدن گرفت ، و صبح سعادت ابدى از مطلع سيادت احمدى دميدن آغاز نهاد ، و نور نبوّت كبرى از افق امّ القرى ساطع شد ، و آفتاب رسالت عظمى از اوج سپهر

( 1 ) الشعار : جامهء اندرونى ، الدثار : جامهء زيرين ، الدثار فوق الشعار ( م )

( 2 ) غرب : اوّل هر چيزى و حدّ آن ، جاى فرو شدن آفتاب

( 3 ) چليپا : صليب .

( 4 ) اين ( م )

( 5 ) مندرس : ناپديد .

( 6 ) ژاژخاى : بيهوده‌گوى ، ياوه‌سراى