منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٤

خطبه 195

را باطن بودن از ظاهر شدن ، و قطع نمى كند او را پيدا بودن از پنهان بودن .

عطّار :

پيداتر ازين نمى توان شد * مخفى تر ازين نمى توان بود

اين بنا بر آن است كه ظهور و بطون حقّ تعالى نسبت با مظهر است ، و مظهر نه امرى است زايد بر ذات الهى ، زيرا كه اعيان عالم كه مظاهرند ، صور علميهء شئون ذاتيه الهيه‌اند .

« قرب فنأى ، و علا فدنا ، و ظهر فبطن ، فعلن ( 1 )

، و دان و لم يدن . » قريب شد پس بعيد گشت ، و بلند شد پس نزديك شد ، و ظاهر شد پس پنهان شد ، و پنهان شد پس آشكاره شد .

« لم يذرء الخلق باحتيال ، و لا استعان بهم لكلال . » نيافريد خلق را به حيله ساختن ، و طلب يارى نكرد به ايشان از براى مانده شدن .

( 1 ) نهج البلاغه : و بطن فعلن