منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٣

خطبه 1

گر تن من همچو تنها خفته است * هشت جنّت بر دلم بشكفته است

گفت جفتش : الفراق اى خوش وصال * گفت : نى نى ، الوصال است الوصال

گفت : امشب در غريبى مى روى * از تبار و خويش غايب مى شوى

گفت : نى نى ، بلكه امشب جان من * مى رسد خود از غريبى در وطن

گفت : رويت را كجا بينيم ما * گفت : اندر حلقهء خاص خدا

و من كلامه - عليه الصلاة و السلام - : « و اللّه لابن أبى طالب آنس بالموت من الطّفل بثدى أمهّ » . ( 1 )

« و اللّه ما فجأنى من الموت وارد كرهته ، و لا طالع أنكرته ، و ما كنت إلّا كقارب ورد ، أو طالب وجد ، وَ ما عِنْدَ اللّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ . » ( 2 )

چون جان تو مى ستانى ، چون شكر است مردن * با تو ز جان شيرين ، شيرين تر است مردن

اين ( 3 )

سرنشان مردن ، آن سر نشان زادن * ز آن سر كسى نميرد ، از اين سر است مردن

بگذار جسم و جان شو ، رقصان بدان جهان شو * مگريز اگر چه حالى شور و شر است مردن

( 1 ) نهج البلاغه ، خطبهء 5 .

( 2 ) همان : نامهء 23

( 3 ) دا : اى