منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٨

خطبه 1

تا تو را يك استخوان آيد به دست * عمر و جانت شد ز دست اى سگ پرست

قوت مردان ، روح را جان دادن است * چيست قوت تو به سگ نان دادن است

اى به سگ مشغول گشته ماه و سال * چند خواهى بود با سگ در جوال

گر به امر سگ شوى در كار تيز * با سگان خيزى به روز رستخيز

كار تو گر مملكت راندن بود * ور ره تو علم دين خواندن بود

چون براى نفس باشد كار تو * از سگى مى نگذرد مقدار تو

با سگان همسايگى تا كى كنى * آفتابى ذرهّ‌گى تا كى كنى

دشمن توست اين سگ و از سگ بتر * چند سگ را پرورى اى بى خبر

قال فى العرائس ( 1 )

فى قوله تعالى : ( 2 )

وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيّامِ اللّهِ : « أى ذكّرهم أيّام وصال الأرواح فى عالم الأفراح ، حيث كاشفت قناع الربوبية عن وجه جمال الصمدية لها ، حتّى عشقت بجمالى و بقيت فى وصالى و ذاقت طعم محبّتى من بحر قربتى ، ما أطيبها و ما ألذّها حين كلّمتها بعزيز خطابى فقلت : أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ من غاية محبّتى و شوقى لها ، قالوا : « بَلى » من شوقى و محبّتى .

( 1 ) عرائس البيان ، ص 291 .

( 2 ) إبراهيم : 5