منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٦

خطبه 1

و قيل : خيّبتنى ( 1 )

لأقعدنّ لهم صراطك المستقيم ، أى لأجلسنّ لبنى آدم على طريقك القويم و هو الإسلام . ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ [ أى من الدنيا ] وَ مِنْ خَلْفِهِمْ [ من الآخرة ] وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ [ الحسنات ] وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ [ السيّئات ] . ( 2 )

رسالتين : ( 3 )

چون كه شيطان سر كشيد از فيض حال * گشت در وادى عزّت پايمال

اين زمان گرد بنى آدم تند * تا كه هر كس را به نوعى ره زند

هر كه باشد ساده نقش و سست پى * سوى اسفل مى رود همراه وى

و آنكه باشد استقامت مايه‌اش * مى جهد شيطان چو دود از سايه‌اش

ور بيابد بر در آن شاه بار * پيش او استد به خدمت بنده‌وار

و آن دگر گه گاهى از اغواى او * اوفتد چون آدم اندر رنگ و بو

چون عقوبت رو در آن جانى كند * خويش را پيش بلا فانى كند

ورد او باشد ظلمنا نفسنا * تا از آن ظلمت دگر يابد سنا

خواست شيطانش كه حزب او شود * در قيامت خود بر او حجّت شود

( 1 ) دا : جنيتنى .

( 2 ) الأعراف : 17

( 3 ) دا : ( رسالتين ) محذوف