منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٤

خطبه 1

كاغ كاغ و نعرهء زاغ سياه * دائما باشد به دنيا ( 1 )

عمر خواه

همچو ابليس از خداى پاك فرد * تا قيامت عمر تن در خواست كرد

گفت : أنظرنى إلى يوم الجزا * كاجكى ( 2 )

گفتى كه تبنا ربّنا ( 3 )

زندگى بى دوست ، جان فرسودن است * مرگ حاضر ، غايب از حقّ بودن است

عمر و مرگ اين هر دو با حق خوش بود * بى خدا آب حيات آتش بود

آن هم از تأثير لعنت بود كو * در چنان حضرت همى شد عمر جو

از خدا غير خدا در ( 4 )

خواستن * ظنّ افزونيست كلّى كاستن

خاصه عمرى غرق در بيگانگى * در حضور شير روبه‌شانگى

عمر بيشم ده كه تا پستر روم * مهلم افزون ده كه تا كمتر شوم

تا كه لعنت را نشانه او بود ( 5 )

* بد كسى باشد كه لعنت خو ( 6 )

بود

( 1 ) مثنوى : چاپ رمضانى ، ص 291 : بدن را .

( 2 ) همان : كاشكى

( 3 ) همان : تب يا ربّنا .

( 4 ) همان : را خواستن

( 5 ) همان : شود .

( 6 ) همان : لعنت جو