منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٩

خطبه 1

خودبين باشد لعين هميشه * خودبينى را مساز پيشه

« و غلبت عليهم ( 1 )

الشّقوة » و غلبه كرد بر ايشان شقاوت و بدبختى . مولانا :

اى بسا بدبخت خرمن سوخته * كه نخواهد شمع كس افروخته

به اين گستاخى و بى ادبى خود را از درگاه عزّت مطرود ابد ساخت و در معرض خطاب وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى ( 2 )

انداخت . مولانا :

هر كه گستاخى كند در راه دوست * رهزن مردان شد و نامرد اوست

بد ز گستاخى كسوف آفتاب * شد عزازيلى ( 3 )

ز جرأت ردّ باب

هر چه بر تو آيد از ظلمات و غم * آن ز بى باكى و گستاخى است هم

از خدا جوييم توفيق ادب * بى ادب محروم گشت از لطف ربّ

از ادب پر نور گشتست اين فلك * وز ادب معصوم و پاك آمد ملك

بى ادب تنها نه خود را داشت بد * بلكه آتش در همه آفاق زد

زلّت آدم ز اشكم بود و باه ( 4 )

* و آن ابليس از تكبّر بود و جاه

( 1 ) نهج البلاغه : عليه .

( 2 ) سورهء ص : 78

( 3 ) عزازيل : از نامهاى قديمى شيطان ، نام شيطان

( 4 ) زلّت : لغزش ، گناه و خطا ، باه : شهوت