امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١

آلو چو بالو نگردد رنگ برآرد

شش انداز پزد غلام كه تا آن روز نام اين خورش نشنيده بود گمان برد شش انداز غذائى بكفاف شش كس باشد . مردم خانه را پيش خود شماره كرد هفت تن برآمدند .

انديشيد كه خواجه بعمد غلام را به حساب نياورده و بر غم او خاتون را گفت آقا فرموده هفت انداز بپزيد .

آگنده يال گرديدن

آگنده يال گرديدن

. فربه شدن . مثال : گربه را شكم از نعمت او چهار پهلو شد و از پهلوى او آگنده يال و فربه سرين گشت . مرزبان نامه . رجوع به چهار پهلو شدن شود .

آلو چو بالو نگردد رنگ برآرد

آلو چو بالو نگردد رنگ برآرد

. نظير :

با بدان كم نشين كه درمانى * خو پذير است نفس انسانى

. سنائى .

كند ار عاقلت به حق در خشم * به از آن كت به بندد ابله چشم

همه كار تو باد با عقلا * دور بادى ز صحبت جهلا

. سنائى .

صحبت ابلهان چه ديگ تهى است * از درون خالى از برون سيهى است

. سنائى .

اسب توسن ز اسب ساكن رگ ( ؟ ) * گشت هم خو اگر نشد هم تك

. سنائى .

مكن با بد آموز هرگز درنگ * كه انگور گيرد ز انگور رنگ

. از نفايس .

هم‌نشين تو از تو به بايد * تا ترا عقل و دين بيفزايد .

هست تنهائى به از ياران بد * نيك چون با بد نشيند بد شود

. مولوى .

پسر نوح با بدان بنشست * خاندان نبوتش گم شد

سگ اصحاب كهف روزى چند * پى نيكان گرفت مردم شد

. سعدى .

يار بد بدتر بود از مار بد * تا توانى مىگريز از يار بد .

مار بد تنها همى بر جان زند * يار بد بر جان و بر ايمان زند

.

اسب تازى در طويله گر ببندى پيش خر * رنگشان همگون نگردد طبعشان هم‌گون شود

.

زينهار از قرين بد زنهار * و قنا ربنا عذاب النار

. سعدى .

تو نادانى و نشيدى مگر آن * كه از بدخواه بدتر يار نادان

. ويس و رامين .

با بدان كم نشين كه همسر بد * گرچه پاكى ترا پليد كند .

آفتابى بدان بلندى را * ذرهء ابر ناپديد كند

. سعدى .

يكى آلودهء باشد كه شهريرا بيالايد * چو از گاوان يكى باشد كه گاوان را كند ريخن

. رودكى .

نديدستى كه گاوى در علف‌زار * بيالايد همه گاوان ده را

. سعدى .

اگر خصم جان تو عاقل بود * به از دوستارى كه غافل بود

. گج .

دوستى با مردم دانا نكوست * دشمن دانا به از نادان دوست

.