امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٠

تن آسان شود هركه رنج آورد * ز رنج تنش بار گنج آورد .

نظير :

دلا تا بزرگى نيارى بدست * بجاى بزرگان نيارى نشست .

نظامى .

رجوع به : نه هركه آينه سازد . . . ، شود .

تلخ از شيرين لبان خوش مىشود * خار از گلزار دلكش مىشود

تلخ از شيرين لبان خوش مىشود خار از گلزار دلكش مىشود

( . . . حنظل از معشوق خرما مىشود * خانه از همخانه صحرا مىشود . )

مولوى .

تلخ با شيرين كجا اندر خورد

( مهر تلخان را بشيرين مىكشد * زانكه اصل مهرها باشد رشد

قهر شيرين را به تلخى ميبرد . . . )

مولوى .

تلخ كى باشد كسى را كش برند * از ميان زهر ماران سوى قند

تلخ كى باشد كسى را كش برند از ميان زهر ماران سوى قند

مولوى .

تلخى از پند چون توان رفتن * راست شيرين كجا توان گفتن .

تلخى از پند چون توان رفتن راست شيرين كجا توان گفتن .

اوحدى .

رجوع به : الحق مر ، شود .

تلخه در سايهء گندم آب خورد

تلقين درس اهل نظر يك اشارت است

( . . . كردم اشارتى و مكرر نميكنم . )

حافظ .

رجوع به : آنكس است اهل بشارت . . . ، شود .

تلى پاك نگذاشته است

. رجوع به : درهء پاك نگذاشته است ، شود .

تمام غرق گناهيم و يك حسين داريم

. در مقام خوش‌آمدگوئى از كسى ، اين مصراع را استعمال كنند .

تمامى مردم بمرگ اندر است * كجا با فرشته چو شد همبر است .

تمامى مردم بمرگ اندر است كجا با فرشته چو شد همبر است .

اسدى .

تمتع من شميم عرار نجد * فما بعد العشية من عرار .

تمتع من شميم عرار نجد فما بعد العشية من عرار .

عرار گاوچشم و بهار باشد كه آن را كافورى و بابونهء گاو نيز گويند .

تمتعى كه من از فضل در جهان بردم * همان جفاى پدر بود و سيلى استاد .

تمتعى كه من از فضل در جهان بردم همان جفاى پدر بود و سيلى استاد .

( مرا ز دست هنرهاى خويشتن فرياد * كه هريكى بدگرگونه داردم ناشاد

بزرگتر ز هنر در عراق عيبى نيست * مرا مپرس كه اين نام بر تو چون افتاد . . .

در اين زمانه چو فريادرس نمىبينم * مرا رسد كه رسانم به آسمان فرياد )

ظهير .

رجوع به : اگر دانش به زودى . . . ، شود .

تن آدمى شريف است بجان آدميت * نه همين لباس رعناست نشان آدميت .

تن آدمى شريف است بجان آدميت نه همين لباس رعناست نشان آدميت .

سعدى .

رجوع به : اگر آدمى به چشم است و دهان . . . ، شود .

تن آسان زيد هركه زر خوار كرد .

( هزار استر باركش بار كرد . . . )

فردوسى .

رجوع به : بزرگى بايدت بخشندگى . . . ، شود .

تن آسان شود هركه رنج آورد * ز رنج تنش بار گنج آورد .

تن آسان شود هركه رنج آورد ز رنج تنش بار گنج آورد .

فردوسى .

رجوع به : از تو حركت . . . ، شود .