امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٩

تكيه بر جاى بزرگان نتوان زد بگزاف * مگر اسباب بزرگى همه آماده كنى .

تفألوا بالخير تجدوه

. تال نيكو زنيد تا نيكيتان پيش آيد . نظير : زبان آيد زيان آيد .

و رجوع به : النفوس كالنصوص ، شود .

تفاوت است ز آب حيات تا غسلين .

( تباين است ز شاخ نبات تا بوره . . . )

بدر جاجرمى .

رجوع به : اين الثرى . . . ، شود .

تف سر بالا بريش برميگردد

. تمثل :

سوى گردون تف نيابد مسلكى * تف برويش بازگردد بيشكى .

مولوى .

تفكر ساعة خير من عبادة سبعين سنة

. حديث . ساعتى انديشه به كه هفتاد سال عبادت .

تفكروا فى آلاء الله و لا تفكروا فى ذاته

. حديث . در دهش‌ها و نعمت‌هاى خدا انديشه كنيد و در گوهر او تعالى مينديشيد . رجوع به : اذا بلغ الكلام . . . ، شود .

تفكروا فى صفات الله و لا تفكروا فى ذات الله

. رجوع به : اذا بلغ الكلام . . . ، شود .

تف نعناع ترخوانى بريش زال زالكى

. نعناع و ترخوان در اول بهار و زالزالك در مقدمهء زمستان آيد و از اين تعبير نمودن كراهت از خريف و شوق به ربيع خواهند .

تفنگ كار قلى است هيچكس نخورده است كه بگويد خيرش را ببينى .

غذائى ناپخته و ثقيل يا معاشرى خشن و ناتراشيده است .

تقاص به قيامت نمىماند

. رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .

تقدير چو سابق است تدبير چه سود

. گج . رجوع به : اذا جاء القضا . . . ، شود .

تقويم پارينه به كار نيايد

. تمثل :

گرچه تاريخ‌دان اين شهرم * همچو تقويم كهنه بىبهرم .

اوحدى .

برو زن كن اى خواجه هر نوبهار * كه تقويم پارى نيايد به كار .

سعدى .

تكبر عزازيل را خوار كرد .

( . . . بزندان لعنت گرفتار كرد . )

سعدى .

رجوع به : از تواضع بزرگوار . . . ، شود .

تك روزگار از درازى كه هست * همى بگذراند سخنها ز دست .

تك روزگار از درازى كه هست همى بگذراند سخنها ز دست .

فردوسى

تكلف گر نباشد خوش توان زيست

. نظير : الالفة ترك الكلفة . المعاشرة ترك المعاسرة .

تكلم قرينهء استثناست

. وقتى گوينده بدى و زشتى را در ديگران بنكوهد طبعا خود را از آن زشتى و بدى مبرا شمارد . نظير : خطاب قرينهء استثنا است .

تكهء بزرگش گوشش شدن

. بقطعات كوچك پاره‌پاره گرديدن .

تكهء چهل و شش شاهى است

. چيزى بىارز داده است و عوض گران و ارزنده چشم دارد . نظير : به ميدهد ده بگيرد .

تكيه بر آب كردن

. تمثل :

ايكه بر چرخ ايمنى زنهار * تكيه بر آب كرده‌اى هشدار .

تكيه بر جاى بزرگان نتوان زد بگزاف * مگر اسباب بزرگى همه آماده كنى .

تكيه بر جاى بزرگان نتوان زد بگزاف مگر اسباب بزرگى همه آماده كنى .

حافظ .