امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٤

پيشه‌كاران ، راست مردانند

ناصر خسرو . رجوع به : تيمم باطل است . . . ، شود .

( چنين گفت با مادر اسفنديار * كه نيكو زد اينداستان هوشيار

اگر لب ببندى ز بهر گزند * نگوئى زنان را بود سودمند

چو خواهى كه خوارى نيارى به روى * به . . . )

فردوسى . رجوع به : از مردم سرفراز . . . ، شود .

پيش شمشير سرافكنده شوى به كه پيش چو خودى بنده شوى .

جامى .

. رجوع به : با رمال شاعر است . . . ، و رجوع به : مثل شترمرغ ، شود .

. نقل از كشف المحجوب . رجوع به : اگر خاك هم بسر ميكنى . . . ، شود .

( كى سزد حجت بيهوده سوى جاهل . . . )

ناصر خسرو . رجوع به : ياسين به گوش خر خواندن ، شود .

( دوست محرم بود براز و نياز . . . )

سنائى .

. مردن . مثال : هركس اين غذاى ناپخته را بخورد پيشواز گرگ ميرود .

پيش و پسى ساخت صف كبريا پس شعرا آمد و پيش انبيا .

نظامى . رجوع به : ان من الشعر لحكمة . . . ، شود .

پيشهء آفتاب خود اين است چون كسى نيكتر نگاه كند جامهء شسته را سپيد كند روى گازر همو سياه كند .

سنائى .

( بهتر از پيشه نيست گردانند * . . .

خنك آن پيشه‌كار حاجت‌مند * بكم‌وبيش اين جهان خرسند

گشته قانع برزق و روزى خويش * دست در كار كرده سر در پيش

چند سال از براى كار و هنر * خورده سيلى ز اوستاد و پدر

رنج خود برگرفته از مردم * كرده در دسترنج خود پى گم

دل او دارد از امانت نور * دست او باشد از خيانت دور

شب شود سر بسوى خانه نهد * هرچه حق داد در ميانه نهد

مظهر صنع رأى اينان است * جنت عدن جاى اينان است

زانكه نظم جهان ز پيشه‌ور است * هر نظامى كه هست در هنر است . )

اوحدى .