امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢١

پيرى و صد عيب چنين گفته‌اند

پير حكمت نه پير هفت اختر * پير ملت نه پير چار گهر .

سنائى .

پيرمردى ز نزع ميناليد * پيرزن صندلش همى ماليد .

پيرمردى ز نزع ميناليد پيرزن صندلش همى ماليد .

سعدى .

پير من خس است اعتقاد من بس است

پير من خس است اعتقاد من بس است

. كار اعتقاد درست دارد . مراد و معتقد به هركه يا هرچه باشد يكسان است .

پير مىسازد مريدان دسته مىنهند

پير مىسازد مريدان دسته مىنهند

. رجوع به : آقا شكسته نفسى مىكند . . . ، شود .

پير نابالغ

پير نابالغ

. رجوع به : بچه ريش‌دار ، شود .

پير نگردد جوان بغازه و زيور

پير نگردد جوان بغازه و زيور

( . . . زشت نگردد نكو بياره و خاتم )

قاآنى .

پير نمىپرد مريدان مىپرانند

پير نمىپرد مريدان مىپرانند

. رجوع به : آقا شكسته نفسى مىكند . . . ، شود .

پيروز باشد خداوند سنگ .

پيروز باشد خداوند سنگ .

( همى از شتابش به آيد درنگ * كه . . . )

فردوسى .

پيروز گاه نبرد * ز بخت است نز گنج و مردان مرد

پيروز گاه نبرد ز بخت است نز گنج و مردان مرد

. ( دگر گفت . . . ) اسدى .

رجوع به : اگر بهر سر مويت . . . ، شود .

پيرهن قبا كردن

پيرهن قبا كردن

. رجوع به : پيراهن قبا كردن ، شود .

پيرهنم را پشت و پيش كردم * سرم را رشگ و شپش كردم .

پيرهنم را پشت و پيش كردم سرم را رشگ و شپش كردم .

بمزاح و استهزا باحترام اين كس يا اين احتفال بسيار خود را آراستم .

پيرى است و هزار عيب

پيرى است و هزار عيب

. رجوع به : پيرى و صد عيب . . . ، شود .

پيرى بهزار علت آراسته است

پيرى بهزار علت آراسته است

. رجوع به : پيرى و صد عيب . . . ، شود .

پيرى شدى گريزى نزدى

پيرى شدى گريزى نزدى

. بتقليد لهجهء سياهان : پير شدم هنوز يك بار نگريختم .

بمزاح : هنوز فلان كاريكه عادتا مطلوب ديگران است از من سر نزده است .

پيرى ندارى پيرى بخر

پيرى ندارى پيرى بخر

. رجوع به : آنچه در آينه . . . ، شود .

پيرى و درد * درآرد دوصدگونه آهو بمرد .

پيرى و درد درآرد دوصدگونه آهو بمرد .

( چنين داد پاسخ كه . . . * گه سيم را شفشهء زر كند

سمن خيرى و سرو چنبر كند . )

اسدى . رجوع به : پيرى و صد عيب . . . ، شود .

پيرى و صد عيب چنين گفته‌اند

پيرى و صد عيب چنين گفته‌اند

. نظير : پيريست و هزار عيب . پيرى بهزار علت آراسته است . اينهم علت پيريست .

پيرى و درد درآرد دوصدگونه آهو بمرد * گه سيم را شفشهء زر كند

سمن خيرى و سرو چنبر كند .

اسدى . كفى بالشيب داء . الشيب عيب .

سگ تازى كه آهوگير گردد * بگيرد آهويش چون پير گردد .

نظامى .

باش كه وقت مشيب صيد غزالان شوى * ايكه زنى در شباب پنجه بشير عرين .

قاآنى .

مار كه پير شد قورباغه سوارش مىشود .

پير در دست طفل گردد اسير * پشه گيرد چو باشه گردد پير .

سنائى .

چو ريزد شير را دندان و ناخن * خورد از روبهان لنگ سيلى .