امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٢

پنجه با ساعد سيمين چو نيندازى به

نمىتوان گفت بگوئيم . ابو الفضل بيهقى .

پناهت جهان‌آفرين باد و بس * كه از بد جز او نيست فريادرس .

پناهت جهان‌آفرين باد و بس كه از بد جز او نيست فريادرس .

اسدى .

پناه سپه شاه نيك‌اختر است .

پناه سپه شاه نيك‌اختر است .

( . . . چو شه شد سپه چون تن بىسر است . )

اسدى .

پنبه با آتش كجا يا رد چخيد .

پنبه با آتش كجا يا رد چخيد .

( مشت هرگز كى برآيد با درفش . . . )

مسعود سعد .

رجوع به : پنجه با ساعد . . . ، شود .

پنبه در گوش كسى كردن ، پنبه در گوش كسى آگندن

پنبه در گوش كسى كردن ، پنبه در گوش كسى آگندن

.

پنبه به گوش اندر آگند ز تو ممدوح * پنبه چه باشد كه ارزه ريزد و ارزيز .

سوزنى .

پنبه در گوش نهادن

پنبه در گوش نهادن

. خود را بصمم و كرى زدن . گران‌گوشى نمودن .

تمثل :

بمجلسى كه ز جودت مرا سؤال كنند * نهاد بايد ناچار پنبه در گوشم .

ظهير .

پنبه كشتى طمع بماش مدار * جو بكارى عدس نيارد بار .

پنبه كشتى طمع بماش مدار جو بكارى عدس نيارد بار .

اوحدى .

رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .

پنبه لحاف كهنه باد دادن

پنبه لحاف كهنه باد دادن

. با ذلت و فقر خويش بآباء موسر خود باليدن .

رجوع به : آنجا كه بزرگ . . . ، شود .

پنج انگشت برادرند برابر نيستند

پنج انگشت برادرند برابر نيستند

. رجوع به : ده انگشت را خدا . . . ، شود .

پنج انگشت يكى نميشود

پنج انگشت يكى نميشود

. رجوع به : ده انگشت را خدا . . . ، شود .

پنج نوبت زدن

پنج نوبت زدن

. نوبت ، نواختن كوس و نقاره و امثال آن بر در پادشاهانست كه در هر روز پنج هنگام مينواخته‌اند . و از تعبير مثلى اقتدار و سرورى داشتن اراده كنند .

تمثل :

نوبت ملك پنج كن كه شده است * دشمن تو چو مهره در ششدر .

انورى .

اى ز يمن اثر طالع فنر خدهء تو * پنج نوبت زده در هفت ولايت بهرام .

سلمان ساوجى .

فردا كه او پنج نوبت اركان شريعت بزند و چتر دولت او سايه بر اطراف عالم گسترد . . . مرزبان‌نامه

پنجه با ساعد سيمين چو نيندازى به

پنجه با ساعد سيمين چو نيندازى به

. نظير :

پنجه نهان كن چو بشيران رسى .

خواجو .

ابله آنكس كو بخوارى جنگ با خارا كند .

منوچهرى

ابله آن گرگى كه او نخجير با شير افكند * احمق آن صعوه كه او پرواز با عنقا كند .

منوچهرى .

به زور آنكه بيش از تو با وى مشور * كه چاره بسى جاى بهتر ز زور .

اسدى .

بگفتار با مهتران بر مجوش * به زور آنكه بيش از تو با او مكوش .

اسدى .

پر پروانه بسوزد با فروزنده چراغ * چون چخيدن با چراغ روشن زهرا كند .

منوچهرى .

گرچه بازو سخت دارى زور با آهن مكن . * با درفش پنجه زدن احمقى باشد .

قابوسنامه .

قوت پشه ندارى چنگ با پيلان مزن * همدل مورى نه‌اى پيشانى شيران مخار .

عبد الرزاق .

غايت جهل بود مشت‌زدن سندان را * آخر چه كارزار كند رنگ با پلنگ .

سوزنى .