امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٠

پگاه خواستن آمد نشان بهمت مرد * كه روز ابر همى باز به رسد به شكار .

ذرهء خود نيستى از انقلاب * تو چه ميدانى حدوث آفتاب .

مولوى .

چگونه داند انگشترى كه زرگر كيست * چگونه داند صراف خويشرا دينار

چو نيست دانش بر كار خويش دايره را * چگونه باشد دانا به خالق پرگار .

ناصر خسرو .

پشه گيرد چو باشه گردد پير .

( پير در دست طفل گردد اسير . . . )

سنائى .

رجوع به : پيرى و صد عيب . . . ، شود .

پشه لگدش زده است

. مريض نيست و از نازك طبعى و ناز ، گمان ناتندرستى به خود مىبرد .

پشيزى بدست تو بهتر بسى * ز دينار بر دست ديگر كسى .

پشيزى بدست تو بهتر بسى ز دينار بر دست ديگر كسى .

اسدى .

پشيمان ز گفتار ديدم بسى * پشيمان نگشت از خموشى كسى صدف زان سبب گشت گوهرفروش * كه از پاى تا سر همه گشت گوش .

پشيمان ز گفتار ديدم بسى پشيمان نگشت از خموشى كسى صدف زان سبب گشت گوهرفروش كه از پاى تا سر همه گشت گوش .

امير خسرو .

رجوع به : اگر طوطى زبان مىبست . . . ، شود .

پشيمان شود مرد بيهوده كوش .

( مكن ايجهاندار و بازآر هوش . . . )

فردوسى .

پشيمان نشد هركه نيكى گزيد

( . . . كه بد ز اب دانش نيارد چشيد . )

فردوسى .

رجوع به : بگيتى جز از دست . . . ، شود .

پشيمان نگردد كس از كار نيك * نكوتر ز نيكى چه چيز است و يك !

پشيمان نگردد كس از كار نيك نكوتر ز نيكى چه چيز است و يك !

اسدى .

رجوع به : بگيتى جز از دست . . . ، شود .

پشيمانى آرد دلت را شتاب .

( ز راه خرد هيچگونه متاب . . . * درنگ آورد راستيها پديد

ز راه هنر سر نبايد كشيد . )

فردوسى . رجوع به : العجلة من الشيطان ، شود .

پشيمانى آنگه نداردت سود * كه تيغ زمانه سرت را درود .

پشيمانى آنگه نداردت سود كه تيغ زمانه سرت را درود .

فردوسى .

رجوع به : ايكه دستت ميرسد . . . ، شود .

پشيمانى بود در هرزه‌گردى .

( . . . پريشانى بود در سوبسوئى . )

مغربى .

رجوع به : هرجا هيچ‌جا . . . ، شود .

پشيمانى در دام چه سود

. تمثل : چه سود خواهد داشت پشيمانى در ميان دام . ابو الفضل بيهقى رجوع به : علاج واقعه قبل از وقوع . . . ، شود .

پشيمانى سودى ندارد

. تمثل .

از آن آتش برآمد دودت اكنون * پشيمانى ندارد سودت اكنون .

نظامى .

رجوع به : علاج واقعه . . . شود .

پگاه خواستن آمد نشان بهمت مرد * كه روز ابر همى باز به رسد به شكار .

پگاه خواستن آمد نشان بهمت مرد كه روز ابر همى باز به رسد به شكار .

ابو حنيفهء اسكافى .

رجوع به . شبخيز باش تا كامروا باشى ، شود .