امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٥

بيد را گر بپرورند چو عود * برنيايد شميم عود از بيد .

بىحرمت و ادب نرسد مرد هيچ‌جا * هرجا كسى رسيد ز راه ادب رسيد .

بىحرمت و ادب نرسد مرد هيچ‌جا هرجا كسى رسيد ز راه ادب رسيد .

مغربى .

رجوع به : باادب . . . ، شود .

بيحياتر كيست من يا تو ببين .

بيحياتر كيست من يا تو ببين .

( خود بده انصاف اى مرد گزين . . . )

شيخ بهائى .

بيحيا من نيستم چشمت بمال

بيحيا من نيستم چشمت بمال

( سگ بنطق آمد كه اى صاحب كمال . . . )

شيخ بهائى .

بى خبر شاد و بينا فسرده است

بى خبر شاد و بينا فسرده است

. نيما .

بيخ خوى بد ز در كندن است .

بيخ خوى بد ز در كندن است .

( شاخ خوى بد تن گنده است و زشت . . . )

ناصر خسرو .

بيداد را نيست با داد پاى .

بيداد را نيست با داد پاى .

( چه گفت آن گرانمايهء پاكراى * كه . . . ) .

فردوسى .

رجوع به : اسكندر رومى . . . ، شود .

بيدادگر كس نيابد رها .

بيدادگر كس نيابد رها .

( به درد و به خون ريختن بدسزا كه . . . )

فردوسى .

رجوع به : اسكندر رومى را . . . ، شود .

بيداد نخست اينست از شاه كه مر او را * پرده بود و در بند حاجب بود و دربان .

بيداد نخست اينست از شاه كه مر او را پرده بود و در بند حاجب بود و دربان .

حضرت اديب .

بيداد و كژى ز بيچارگيست

بيداد و كژى ز بيچارگيست

( كه . . . ببيدادگر برببايد گريست . )

فردوسى .

رجوع به : اسكندر رومى . . . ، شود .

بيداد هوا را نيست داور

بيداد هوا را نيست داور

( دلا گر عاشقى ناله بياور كه . . . )

ويس و رامين .

بيدارى پاسبان بىمزد * گنجينه برد بشركت دزد .

بيدارى پاسبان بىمزد گنجينه برد بشركت دزد .

( تا پا ننهى بدستيارى * از دوست مخواه دوستارى . . . )

امير خسرو دهلوى . و رجوع به : سپاهى كه كارش . . . شود .

بيدانش و هنر نتوان ملك يافتن * دولت بهيچكس ندهد ملك رايگان .

بيدانش و هنر نتوان ملك يافتن دولت بهيچكس ندهد ملك رايگان .

رجوع به : عقل و دولت قرين . . . ، شود .

بيدار چه سبز و نغز و لطيفست در بهار * كى در چمن بجلوه كند بيد عرعرى .

بيدار چه سبز و نغز و لطيفست در بهار كى در چمن بجلوه كند بيد عرعرى .

مجد همگر رجوع به : زمرد و گيه سبز . . . ، شود .

بيدار ندهد ز ميوه مايه * بارى بودش فراخ سايه .

بيدار ندهد ز ميوه مايه بارى بودش فراخ سايه .

امير خسرو .

بيد بارى ايمن است از زحمت هركس ولى * سنگ نااهلان خورد شاخى كه دارد ميوه بار .

بيد بارى ايمن است از زحمت هركس ولى سنگ نااهلان خورد شاخى كه دارد ميوه بار .

سنائى .

بيد را گر بپرورند چو عود * برنيايد شميم عود از بيد .

بيد را گر بپرورند چو عود برنيايد شميم عود از بيد .

( هركه در اصل بد نهاد افتاد * هيچ نيكى از او مدار اميد

زانكه هرگز بجهد نتوان ساخت * از كلاغ سياه باز سفيد

دون نوازى مكن كه مىنشود * در صفا هيچ ذره‌اى خورشيد

هركرا دور چرخ جامى داد * با بصيرت نگشت چون جمشيد . . . )

. ابن يمين .