امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٦

بهر اسد ز عقاب ارچه هنر دارد باز

نظير :

بود گوهر هركسى خوى او * كه تن گاه زشت است و گاهى نكو .

حضرت اديب .

به است از روى نيكو نام نيكو

به است از روى نيكو نام نيكو

( . . . تو آن كن كت بود فرجام نيكو . )

ويس و رامين .

رجوع به : اگر جاودانه نمانى بجاى . . . ، شود .

بهتر از تيغ سخن را نبود هيچ ظهير

بهتر از تيغ سخن را نبود هيچ ظهير

( پشت احكام قرآن بود بشمشير خداى . . . )

ناصر خسرو . نظير : رقم رمق ميخواهد . و رجوع به : قلم دليل صلاح است و تيغ . . . ، شود .

بهتر جودهاست جود مقل .

بهتر جودهاست جود مقل .

( جان و دل بذل كن كز آب و ز گل . . . )

سنائى .

رجوع به : از گدايان ظريفتر ايثار ، شود .

بهتر ز بار حكمت بر شاخ نفس بر شاخ نفس بر نيست * خوشتر ز لفظ دانا زى عاقلان شكر نيست .

بهتر ز بار حكمت بر شاخ نفس بر شاخ نفس بر نيست خوشتر ز لفظ دانا زى عاقلان شكر نيست .

ناصر خسرو .

رجوع به : آنكس كه داناتر است . . . ، شود .

بهتر ز كدوئى نباشد آن سر * كو فضل و هنر را مقر نباشد .

بهتر ز كدوئى نباشد آن سر كو فضل و هنر را مقر نباشد .

( چون دل شنوا شد ترا از آن پس * شايد اگرت گوش سر نباشد . . .

در خورد تنور و تنوره باشد * شاخى كه بر او برگ و بر نباشد .

ناصر خسرو .

رجوع به : آنكس كه داناتر است . . . ، شود .

بهتر ز هزار كعبه باشد يكدل .

بهتر ز هزار كعبه باشد يكدل .

( در كوى وفا دو كعبه دارد منزل * يك كعبهء صورت است و يك كعبهء دل

تا بتوانى عمارت دلها كن . . . )

نظير : دل بدست آور كه حج اكبر است .

بهتر كسى آن بود كو بر هواى خويشتن قاهر شود .

بهتر كسى آن بود كو بر هواى خويشتن قاهر شود .

( بر هواى خويشتن قاهر شده . . . )

منوچهرى .

بهتر كند كار تيغ كهن

بهتر كند كار تيغ كهن

( خروشيد و گفتا مرا خير خير * ز بيغاره دشمن كهن خواند و پير

كنون به كنم رزم و كوشش ز بن كه . . . * كهن بهتر از رنگ ياقوت و زر

هميدون مى از نو كهن نيكتر * مرا گفت چرخ ارچه خم داد پشت

همان بيش زورم به زخم درشت * كمان تا فزونتر شود خم پذير

فزون باشدش سختى زخم تير . )

اسدى . رجوع به :

آنچه در آينه جوان . . . ،

بهترين چيزى كه به خود دهند پند است

بهترين چيزى كه به خود دهند پند است

. منسوب بهوشنگ . نقل از تاريخ گزيده .

بهرام كه گور ميگرفتى همه عمر * ديدى كه چگونه گور بهرام گرفت .

بهرام كه گور ميگرفتى همه عمر ديدى كه چگونه گور بهرام گرفت .

( آن قصر كه جمشيد در آن جام گرفت * آهو بچه كرد و روبه آرام گرفت . . . )

خيام .

رجوع به : از مرگ خود چاره . . . ، شود .

بهر الفى الف قدى برآيد

بهر الفى الف قدى برآيد

( مو آن بحرم كه در ظرف آمد ستم * چو نقطه بر سر حرف آمد ستم . . .

الف قدم كه در الف آمد ستم . )

بابا طاهر .

بهر اسد ز عقاب ارچه هنر دارد باز

بهر اسد ز عقاب ارچه هنر دارد باز

( بهر اسد ز تو هرچند هنر دارد مرد . . . )

قطران ؟