امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٨
بنشين بر لب جوى و گذر عمر ببين * كاين اشارت ز جهان گذران ما را بس .
بنديش ز تشنگان بدشت اندر * اى بر لب جوى خفته اندر ظل .
بنديش ز تشنگان بدشت اندر اى بر لب جوى خفته اندر ظل .
( . . . نوميد مكن گسيل سائل را * بنديش ز روزگار آن سائل . )
ناصر خسرو .
بند يك ماده مشو تا بتوانى چو خروس * تا بوى تاجور و پيشرو تاجوران .
بند يك ماده مشو تا بتوانى چو خروس تا بوى تاجور و پيشرو تاجوران .
( يوسف مصرى ده سال ز زن زندان ديد * پس ز تو كى خطرى دارند اين بيخطران
آنكه با يوسف صديق چنين خواهد كرد * هيچ دانى چه كند صحبت او با دگران
حجرهء عقل ز سوداى زنان خالى كن * تا بجان پند تو گيرند همه پرعبران . . . )
سنائى . رجوع به النساء حبائل . . . ، شود .
و رجوع به براى يك دمه . . . ، شود .
بن ديوار كندن و بام اندودن
بن ديوار كندن و بام اندودن
. تمثل :
از رعيت شهى كه مايه ربود * بن ديوار كند و بام اندود .
سعدى . نظير : تيشه بريشه خود زدن .
به نرمى برآيد ز سوراخ مار .
به نرمى برآيد ز سوراخ مار .
( كه تيزى و تندى نيايد به كار . . . )
فردوسى .
رجوع به زبان خوش . . . ، شود .
به نرمى چو كارى توان برد پيش * درشتى مجوئيد ز اندازه بيش سر خصم گر بشكند مشت تو * شود نيز آزرده انگشت تو .
به نرمى چو كارى توان برد پيش درشتى مجوئيد ز اندازه بيش سر خصم گر بشكند مشت تو شود نيز آزرده انگشت تو .
اسدى .
رجوع به زبان خوش . . . ، شود .
به نرمى ظفر جوى بر خصم جاهل * كه كه را به نرمى كند پست باران .
به نرمى ظفر جوى بر خصم جاهل كه كه را به نرمى كند پست باران .
ناصر خسرو .
رجوع به : زبان خوش . . . ، شود .
بنزد آنكه جانش در تجليست * همه عالم كتاب حق تعاليست .
بنزد آنكه جانش در تجليست همه عالم كتاب حق تعاليست .
شبسترى .
رجوع به برگ درختان . . . ، شود .
بنزد پدر دختر ار چند دوست * بر دشمنش مهترين ننگ اوست .
بنزد پدر دختر ار چند دوست بر دشمنش مهترين ننگ اوست .
اسدى .
رجوع به المكرمات . . . ، شود .
بنزد كهان و بنزد مهان * بآزار مورى نيرزد جهان .
بنزد كهان و بنزد مهان بآزار مورى نيرزد جهان .
فردوسى . رجوع به :
ميازار مورى . . . و رجوع به : اسكندر رومى . . . ، شود .
بنزد مردم بيمار ناخوش است شكر
بنزد مردم بيمار ناخوش است شكر
( . . . شگفت نيست كه ما نزد تو ز كفاريم )
ناصر خسرو
بنزد من آنكس نكوخواه تست * كه گويد فلان خار در راه تست .
بنزد من آنكس نكوخواه تست كه گويد فلان خار در راه تست .
سعدى .
رجوع به : از دوستى برنجم . . . ، شود .
بنسيه مده نقد اگر چند نيز * بخرما بود وعده و نقد خار .
بنسيه مده نقد اگر چند نيز بخرما بود وعده و نقد خار .
ناصر خسرو .
رجوع به سركهء نقد . . . ، شود .
بنشين بر لب جوى و گذر عمر ببين * كاين اشارت ز جهان گذران ما را بس .
بنشين بر لب جوى و گذر عمر ببين كاين اشارت ز جهان گذران ما را بس .
حافظ .