امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٦

بندگى افكندگى ميدان و بس .

بناگوش آگنده « 1 » چنان خواهد كه سالاران بر فرمان او باشند . ابو الفضل بيهقى .

بنام ار بريزى مرا گفت خون * به از زندگانى به ننگ اندرون

بنام ار بريزى مرا گفت خون به از زندگانى به ننگ اندرون

( يكى داستان زد بر اين بر پلنگ * چو با شير جنگى برآمد بجنگ . . . )

فردوسى . رجوع به : اگر جاودانه نمانى . . . ، شود .

بنام نيكو مردن به كه به ننگ زيستن

بنام نيكو مردن به كه به ننگ زيستن

. از قابوسنامه . رجوع به : اگر جاودانه . . . ، شود .

بنام ما بكام تو

بنام ما بكام تو

. نظير : مادر بنام بچه مىخورد قند و كلوچه .

بنانى تو سيرى و هم گرسنه

بنانى تو سيرى و هم گرسنه

( نه پل و نه تخت نه بار و بنه . . . )

فردوسى .

بنانى ! ( يا ) بنانى نيرزد

بنانى ! ( يا ) بنانى نيرزد

. تمثل :

آب و شرف و عز جهان روزبهانراست * ناروزبهان جمله نيرزند بنانى .

فرخى .

بناهاى آباد گردد خراب * ز باران و از گردش آفتاب .

بناهاى آباد گردد خراب ز باران و از گردش آفتاب .

( يكى بندگى كردم اى شهريار * كه ماند ز من در جهان يادگار . . .

پى افكندم از نظم كاخى بلند * كه از باد و باران نيابد گزند

بر اين نامه بر سالها بگذرد * همى خواند آنكس كه دارد خرد

كند آفرين بر جهاندار شاه * كه بى او مبيناد كس پيشگاه . )

فردوسى .

بنايافت رنجه مكن خويشتن * كه تيمار جان باشد و رنج تن .

بنايافت رنجه مكن خويشتن كه تيمار جان باشد و رنج تن .

فردوسى .

نظير : اگر خواهى تو را ديوانه‌سار نشمرند آنچه نايافتنيست مجوى . منسوب بانوشيروان .

بناى ملك به تيغ و قلم كنند قوى * بدين دو چيز بود ملك را شكوه و خطر

بناى ملك به تيغ و قلم كنند قوى بدين دو چيز بود ملك را شكوه و خطر

( . . . همه شهان و بزرگان و خسروان جهان * بدين دو چيز جهانرا گرفته سرتاسر . )

فرخى .

رجوع به : قلم دليل صلاح است . . . ، شود .

بند اندوه نه‌اى شاد بخسب * بندهء كس نه‌اى آزاد بخسب .

بند اندوه نه‌اى شاد بخسب بندهء كس نه‌اى آزاد بخسب .

جامى .

بند را آب بردن

بند را آب بردن

. عمدهء سرمايه از دست رفتن . مثال : چرا در مخارج صرفه‌جوئى نمىكنيد ؟ - ديگر بند ما را آب برده است .

بند كشتى كسى نزد بسريش .

بند كشتى كسى نزد بسريش .

( نرهد كس بعقل از اين دريا . . . )

ابن يمين .

بندگانرا كه از قدر حذر است * آن نه زيشان كه آن هم از قدر است .

بندگانرا كه از قدر حذر است آن نه زيشان كه آن هم از قدر است .

سنائى .

رجوع به : لا جبر و لا تفويض . . . ، شود .

بندگان گناه كنند و خداوندان درگذرند

بندگان گناه كنند و خداوندان درگذرند

. ابو الفضل بيهقى . رجوع به : از خردان خطا . . . و رجوع به : احسن الى من اسا ، شود .

بندگى افكندگى ميدان و بس .

بندگى افكندگى ميدان و بس .

( بندگى اين باشد و ديگر هوس . . . )

عطار .


( 1 ) بناگوش آگنده همانست كه تركان عثمانى قفاسى قالين و تركان ديگر باشى اتلى گويند .