امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٢

بگذرد اين روزگار تلختر از زهر * بار دگر روزگار چون شكر آيد .

بكوشش به نگردد هيچ بدتر

بكوشش به نگردد هيچ بدتر

( چه ناكس‌پرور و چه گرگ‌پرور . . . )

ويس و رامين .

و رجوع به : از مار نزايد . . . ، شود .

بكوشش نرويد ز خارا گيا

بكوشش نرويد ز خارا گيا

( كه او بر خرد برگزيند هوا . . . )

فردوسى . رجوع به :

از مار نزايد . . . ، شود .

بكوشش نرويد گل از شاخ بيد .

بكوشش نرويد گل از شاخ بيد .

( . . . نه زنگى بگرمابه گردد سفيد . )

رجوع به : از مار نزايد . . . ، شود .

بكوشيم و از كوشش ما چه سود * كز آغاز بود آنچه بايست بود .

بكوشيم و از كوشش ما چه سود كز آغاز بود آنچه بايست بود .

فردوسى .

رجوع به : اذا جاء القضا . . . ، شود و رجوع به : لا جبر و لا تفويض . . . ، شود .

بكيش عشق پرستش رواست جانانرا

بكيش عشق پرستش رواست جانانرا

( بجان تو كه پرستيدن تو كيش من است . . . )

اديب صابر . نظير : مذهب عاشق ز مذهبها جداست .

بكين جستن مردهء ناپديد * سر زندگان را نشايد بريد .

بكين جستن مردهء ناپديد سر زندگان را نشايد بريد .

نقل از العراضه .

نظير :

زهى ابله كه او از بهر مرده * كند با زندگان عصر خود جنگ .

ابن يمين .

بگاو و گوسفند كسى ضرر ندارد

بگاو و گوسفند كسى ضرر ندارد

؟ مردى شهرى حاجتى را بميان يكى از طوايف شاهسون رفت . چون گاه اذان گفتن رسيد بآواز بلند اذان گفت . يكى از شاهسونان كه تا آنگاه اذان نشنيده بود پرسيد كه اين مرد چه مىكند . گفتند اذان ميگويد . پرسيد اين كار بگاوان و گوسفندان زيانى ندارد ؟ گفتند نه . گفت پس هرچه ميخواهد بگويد .

بگدا گفتند خوش آمد * توبره‌اش را كشيد پيش آمد .

بگدا گفتند خوش آمد توبره‌اش را كشيد پيش آمد .

با كمتر مباسطتى گستاخ شد . نظير : روستائى را كه رو دادى كفش بالا مىكند .

بگداى سامره ماند

بگداى سامره ماند

. بسيار مبرم و سمج است .

بگذار خودم را جا كنم * ببين با تو چها كنم .

بگذار خودم را جا كنم ببين با تو چها كنم .

به نرمى و مسالمت كنونى او منگر آنگاه كه حقى بدست كرد درشتى و خشونت او هويدا شود .

بگذاشتنيست هرچه در عالم هست * الا فرصت كه آن نگهداشتنيست .

بگذاشتنيست هرچه در عالم هست الا فرصت كه آن نگهداشتنيست .

( گفتم كه مگر تخم هوس كاشتنيست * معلومم شد كه جمله بگذاشتنيست . . . )

اوحدى .

رجوع به : از امروز كارى بفردا ممان . . . ، شود .

بگذر از نفس بهيمى تا نباشد تنت را * طمع نقل و مرغ و خمر و حور و غلمان داشتن

بگذر از نفس بهيمى تا نباشد تنت را طمع نقل و مرغ و خمر و حور و غلمان داشتن

( خوب نبود سوخته جبريل پر در عشق تو * آنكه از رضوان اميد مرغ بريان داشتن . . . )

سنائى . رجوع به :

نفس خود را بكش . . . ، شود .

بگذرد اين روزگار تلختر از زهر * بار دگر روزگار چون شكر آيد .

بگذرد اين روزگار تلختر از زهر بار دگر روزگار چون شكر آيد .

حافظ .

نظير :

بلبل بيدل تو عمر خواه كه آخر * باغ شود سبز و سرخ گل بدر آيد .

حافظ .