امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٨

بقاطر گفتند پدرت كيست گفت اسب آقا دائيم است

به غير شهد سكوت آن كدام شيرينيست * كه از حلاوت آن لب بيكدگر چسبد .

به غير شهد سكوت آن كدام شيرينيست كه از حلاوت آن لب بيكدگر چسبد .

صائب .

رجوع به : اگر طوطى . . . ، شود .

بفرجام بر بد كنش بد رسد .

( چو جوئى بدانى كه از كار بد . . . )

فردوسى .

رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .

بفرجام روز تو هم بگذرد * سپهر روانت به پى بسپرد .

بفرجام روز تو هم بگذرد سپهر روانت به پى بسپرد .

( جهان را بآئين شاهى بدار * چو آمختى از پاك پروردگار . . . )

فردوسى . رجوع به : از مرگ خود چاره . . . ، شود .

بفرجام گيتى نماند بكس .

( ترا زين جهان بهره جنگست و بس . . . )

فردوسى .

بفرجام هر نيك و بد بگذرد .

( يكى سوى قيصر بر از من درود * بگويش كه گفتار بىتاروپود

بزرگان نيارند پيش خرد . . . )

فردوسى .

بفردا ممان كار امروز را

( . . . بر تخت منشان بدآموز را . )

فردوسى .

رجوع به : از امروز كارى بفردا . . . ، شود .

به فرزند خرم شود روزگار * هم از وى شود تلخى مرگ خوار

به فرزند خرم شود روزگار هم از وى شود تلخى مرگ خوار

( از آن به چه در آشكار و نهان * كه آرد يكى چون خود اندر جهان . . . )

اسدى . رجوع به : بتوان ز جگر بريد پيوند . . . ، شود .

بفرمان نادان مكن هيچ كار .

( . . . مشو نيز با پارسا بادسار . )

اسدى .

بفسرد چون بشكفد گل پيش ماه فرودين

( حاسدم بر من همى پيشى كند اين زو خطاست . . . )

منوچهرى .

بفضل و خوى پسنديده جست بايد نام * دگر به دادن نان و ببذل كردن زر .

بفضل و خوى پسنديده جست بايد نام دگر به دادن نان و ببذل كردن زر .

فرخى .

بفعل و قول و بدل يك نهاد باش و مباش * بدل خلاف زبان چون پشيز زر اندود .

بفعل و قول و بدل يك نهاد باش و مباش بدل خلاف زبان چون پشيز زر اندود .

ناصر خسرو .

بقاب قوسين آن را برد خداى كه او * سبك شمارد در چشم خويش وحشت غار .

بقاب قوسين آن را برد خداى كه او سبك شمارد در چشم خويش وحشت غار .

بو حنيفهء اسكافى .

بقاطر گفتند پدرت كيست گفت اسب آقا دائيم است

. تمثل :

نژاد تو تو خود دانى كه چون است * بهنگام بلندى سرنگون است

تو از گوهر همى مانى باستر * چو پرسند از تو فخر آرى بمادر .

ويس و رامين .

نظير : قيل للبغل من ابوك فقال الفرس خالى . مولد . استر را گفتند پدرت كيست گفت خاله‌ام ماديان است .