امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٧

بس اندك سپاها كه روز نبرد * ز بسيار لشگر برآورد گرد .

بسا كسا كه جوين نان همى نيابد سير * بسا كسا كه بره است و فرخشه « 1 » بر خوانش .

بسا كسا كه جوين نان همى نيابد سير بسا كسا كه بره است و فرخشه « 1 » بر خوانش .

فرخى . رجوع به : اگر رستم رسد . . . ، شود .

بسا كسا كه نه چون منظر است مخبر او

بسا كسا كه نه چون منظر است مخبر او

( . . . تراست منظر زيبا موافق مخبر . )

فرخى .

بسا كس كو خورد سركه بخوان بر * نهاده پيش او حلواى شكر .

بسا كس كو خورد سركه بخوان بر نهاده پيش او حلواى شكر .

( دلت با يار ديگر زان بپيوست * كجا غرقه بهر چيزى زند دست

چه باشد گر تو يار نو گرفتى * نيايد مر مرا زين بس شگفتى . . . )

ويس و رامين .

بسا كس كه برخورد و هرگز نكاشت * بسا كس كه كاريد و بر برنداشت

بسا كس كه برخورد و هرگز نكاشت بسا كس كه كاريد و بر برنداشت

اسدى .

رجوع به : اللّه اللّه كه تلف كرد . . . ، شود .

بسا كس كه داد از طمع جان بباد .

بسا كس كه داد از طمع جان بباد .

( چنين است كار طمع را نهاد . . . )

اسدى .

رجوع به : طمع آرد . . . ، شود .

بسا كس كه روز آيت صلح خواند * چو شب شد سپر بر سر خفته راند .

بسا كس كه روز آيت صلح خواند چو شب شد سپر بر سر خفته راند .

سعدى .

نظير :

زره‌پوش خفتند جنگ‌آوران * كه بستر بود خوابگاه زنان .

سعدى .

و رجوع به : اگر جز تو داند . . . ، شود .

بسا كس كه صد ساله را كار پيش * همى كرد و روزى نبد زنده بيش .

بسا كس كه صد ساله را كار پيش همى كرد و روزى نبد زنده بيش .

اسدى .

بسا كس كه يك دانك ندهد بتيغ * چو خوش گوئيش جان ندارد دريغ .

بسا كس كه يك دانك ندهد بتيغ چو خوش گوئيش جان ندارد دريغ .

اسدى .

رجوع به : زبان خوش مار را . . . ، شود .

بسا مراد كه در ضمن نامراديهاست

بسا مراد كه در ضمن نامراديهاست

. رجوع به : الخير فى ما وقع ، شود .

بسا مرد بخيلا كه مى بخورد * كريمى بجهان در پراگيند .

بسا مرد بخيلا كه مى بخورد كريمى بجهان در پراگيند .

رودكى .

رجوع به : الخمر تعطى من البخيل ، شود .

بسا نام نيكوى پنجاه سال * كه يك كار زشتش كند پايمال .

بسا نام نيكوى پنجاه سال كه يك كار زشتش كند پايمال .

سعدى .

بسا نحيف نهالا كه گر بپيرائيش * فضاى باغ فراگيرد از فروغ و فنن .

بسا نحيف نهالا كه گر بپيرائيش فضاى باغ فراگيرد از فروغ و فنن .

قاآنى .

بسان درختى است گردنده دهر * گهى زهر بارش گهى پادزهر .

بسان درختى است گردنده دهر گهى زهر بارش گهى پادزهر .

( . . . به چشم سر آيدت حور بهشت * به چشم دل از ديو دارد سرشت

يكى خانه آباد هرگز نكرد * كه از ده فزون برنياورد گرد . )

اسدى .

بسان موج سرابست مردم نادان * بسان كوه بلند است مرد دانشمند كه هرچه پيش‌شوى بيش در نظرت آيد * يكى عظيم حقير و يكى عظيم بلند .

بسان موج سرابست مردم نادان بسان كوه بلند است مرد دانشمند كه هرچه پيش‌شوى بيش در نظرت آيد يكى عظيم حقير و يكى عظيم بلند .

رشيد ياسمى .

بس اندك سپاها كه روز نبرد * ز بسيار لشگر برآورد گرد .

بس اندك سپاها كه روز نبرد ز بسيار لشگر برآورد گرد .

( . . . چو لشگر

( 1 ) فرخشه ، قطايف است .