امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٧

بد همه را بد داند

بدوزد شره ديدهء هوشمند * درآرد طمع مرغ و ماهى ببند .

بدوزد شره ديدهء هوشمند درآرد طمع مرغ و ماهى ببند .

سعدى .

نظير : وقت خشم و وقت شهوت مرد كو . رجوع به : طمع آرد . . . ، شود .

بدوست گرچه عزيز است راز دل مگشاى * كه دوست نيز بگويد بدوستان عزيز .

بدوست گرچه عزيز است راز دل مگشاى كه دوست نيز بگويد بدوستان عزيز .

( پدر كه جان عزيزش بلب رسيد چه گفت * يكى نصيحت من گوشدار جان عزيز . . . )

سعدى .

رجوع به : اگر طوطى . . . و رجوع به : استر ذهبك . . . ، شود .

بد و نيك از ستاره چون آيد * كه خود از نيك و بد زبون آيد .

بد و نيك از ستاره چون آيد كه خود از نيك و بد زبون آيد .

( . . . گر ستاره سعادتى دادى * كيقباد از منجمى زادى

كيست كز مردم ستاره‌شناس * ره بگنجينهء برد بقياس

تو دهى بىميانجى آن را گنج * كه نداند ستاره هفت از پنج

هرچه هست از دقيقه‌هاى نجوم * با يكايك نهفته‌هاى علوم

همه را روى بر خدا ديدم * وز خدا بر همه ترا ديدم . )

( كذا ) .

رجوع به : النجوم حق . . . ، شود .

بد و نيك بر ما همى بگذرد .

بد و نيك بر ما همى بگذرد .

( . . . چنين داند آنكس كه دارد خرد . * و در جاى ديگر . نباشد دژم هركه دارد خرد . )

فردوسى .

بد و نيك جهان گذران ميگذرد .

بد و نيك جهان گذران ميگذرد .

( نه ز هجران تو غمگين نه ز وصلت شادم * كه . . . )

هاتف .

بد و نيك را بذل كن سيم و زر

بد و نيك را بذل كن سيم و زر

( . . . كه اين كسب خير است و آن دفع شر . )

سعدى .

رجوع به : احسن الى من اسا ، شود .

بد و نيك را هردو پاداشن است * خنك آنكه جانش از خرد روشن است .

بد و نيك را هردو پاداشن است خنك آنكه جانش از خرد روشن است .

اسدى .

رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .

بد و نيك هردو ز يزدان بود * لب مرد بايد كه خندان بود .

بد و نيك هردو ز يزدان بود لب مرد بايد كه خندان بود .

( چنين گفت آنكس كه پيروز گشت * سر بخت او گيتىافروز گشت . . . )

فردوسى . نظير :

گر رنج پيشت آيد و گر راحت ايحكيم * نسبت مكن به غير كه اينها خدا كند .

حافظ .

و رجوع به : لا جبر و لا تفويض . . . ، شود .

بد و نيك هرگز نماند نهان .

بد و نيك هرگز نماند نهان .

( نشانش پراكنده شد در جهان . . . )

فردوسى .

بد و نيكى بجاى دشمن و دوست * هر يكى در محل خود نيكوست

بد و نيكى بجاى دشمن و دوست هر يكى در محل خود نيكوست

( . . . نيكئى كان نه در محل خود است * تو نكوئى گمان مبر كه بد است . )

مكتبى .

رجوع به : با بدان باش . . . ، شود .

بده‌كار را كه به حال خود گذاشتى طلبكار مىشود

بده‌كار را كه به حال خود گذاشتى طلبكار مىشود

.

بد همه را بد داند

بد همه را بد داند

. گج . رجوع به : اعمال مسلم را . . . ، شود .