امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٦

به دو جو

بد مكن و بد مينديش تا ترا بد نيايد پيش

بد مكن و بد مينديش تا ترا بد نيايد پيش

. رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .

بدم مار خفته پا مگذار .

بدم مار خفته پا مگذار .

( با حريفى كه بىسبب دارد * سر آزار من بگو زنهار

هان و هان راه خويش گير و برو . . . )

هاتف . رجوع به : كام شيران مخار . . . ، شود .

بد ميكنى و نيك طمع ميدارى ؟

بد ميكنى و نيك طمع ميدارى ؟

( . . . خود بد باشد جزاى بدكردارى « 1 » * با آنكه خداوند كريمست و رحيم

گندم ندهد بار چو جو ميكارى . )

جلال الدين رومى . رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .

بدنام‌كنندهء نكونامى چند .

بدنام‌كنندهء نكونامى چند .

( نابرده بصبح در طلب شامى چند . * ننهاده برون ز خويشتن گامى چند

در كسوت خاص آمده عامى چند . . . )

مغربى .

بدندان اسب پيش‌كشى نگاه نميكنند

بدندان اسب پيش‌كشى نگاه نميكنند

. رجوع به : از دست دوست هرچه . . . ، شود .

بدنفس مباش بدگمان باش * وز فتنهء خلق در امان باش .

بدنفس مباش بدگمان باش وز فتنهء خلق در امان باش .

نظير :

الحزم سوء الظن . همه كس دزد دان كالا نگهدار . ناصر خسرو .

بدود آتش ماخوليا دماغ بسوخت * هنوز جهل مصور كه كيميائى هست .

بدود آتش ماخوليا دماغ بسوخت هنوز جهل مصور كه كيميائى هست .

سعدى .

بدوران دو كس را اگر ديدمى * بگرد سر هردو گرديدمى يكى آنكه گويد بد من به من * دگر آنكه گويد بد خويشتن .

بدوران دو كس را اگر ديدمى بگرد سر هردو گرديدمى يكى آنكه گويد بد من به من دگر آنكه گويد بد خويشتن .

اسيرى .

بدوزخ چميدن بپاى * بزرگان پيشين ندادند راى .

بدوزخ چميدن بپاى بزرگان پيشين ندادند راى .

( چنين گفت رستم بفرخ پدر * كه من بسته دارم بفرمان كمر

و ليكن . . . )

فردوسى . رجوع به : پاى خود بگور . . . ، شود .

بدوزخ در آن روز باور كنند * كز آتش نهالين و بستر كنند .

بدوزخ در آن روز باور كنند كز آتش نهالين و بستر كنند .

حضرت اديب .

بدوزخ درافتادم از نردبان

بدوزخ درافتادم از نردبان

( رباخوارى از نردبانى فتاد * شنيدم هم اندر زمان جان بداد

پسر چند روزى گرستن گرفت * دگر با حريفان نشستن گرفت

بخواب اندرش ديد پرسيد حال * كه چون رستى از حشر و نشر و سؤال

بگفت اى پسر قصه بر من مخوان . . . )

سعدى .

نظير : عملش صالح بود يكسر رفت ببهشت .

به دو جو

به دو جو

. تمثل :

صفت عاشقان ز من بشنو * ور ندانى برو مرا به دو جو .

سنائى .

سوى آن بحر موج كشتى رو * سفر راه كهكشان به دو جو .

سنائى در صفت اسب . نظير بدوغاز . بنانى .


( 1 ) در كليله و دمنه بهرامشاهى مصراع « نيكى نبود جزاى بدكردارى » ضبط شده است و دو مصراع اخير در كليله نيست ، در اين صورت شايد انتساب اين رباعى بمولوى صحيح نباشد و يا بيت اول مثل گونهء بوده است كه مولوى نيز بدان تمثل فرموده است .