امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٨
ببخش و بخور هرچه آيد فراز * بدين تاج و تخت سپنجى مناز كه گاهى سكندر بود گاه فور * گهى درد و خشم است و گه جشن و سور .
زمانى دهد تخت و گنج و كلاه * زمانى غم و خوارى و بند و چاه . )
فردوسى .
بباشد همه بودنى بىگمان .
بباشد همه بودنى بىگمان .
( . . . نتابيم با گردش آسمان .
و در جاى ديگر .
نجسته است از او مرد دانا زمان . )
فردوسى . رجوع به : اذا جاء القضا . . . ، شود .
بباغ ار گل بكشتى فرخت باد * ز مرزش برمكن آزاده شمشاد .
بباغ ار گل بكشتى فرخت باد ز مرزش برمكن آزاده شمشاد .
ويس و رامين
ببال ديگران پرواز نتوان كرد
ببال ديگران پرواز نتوان كرد
. اشاره :
پرواز من ببال و پر تست زينهار * مشكن مرا كه ميشكنى بال خويشرا .
صائب .
ابرام در شكستن من اينقدر چرا * آخر نه من ببال تو پرواز ميكنم .
صائب .
ببال ديگرى پرواز كردن
ببال ديگرى پرواز كردن
. با توان و قوت ديگرى كارى از پيش بردن .
رجوع به فقرهء قبل شود .
ببانگ خوش گرامى شد سوى مردم هزار آوا * وزان خوار است زاغ ايدون كه خوش و خوب نسرايد .
ببانگ خوش گرامى شد سوى مردم هزار آوا وزان خوار است زاغ ايدون كه خوش و خوب نسرايد .
ناصر خسرو .
ببايد بدن چون بدارد سپهر
ببايد بدن چون بدارد سپهر
( . . . گهى كين و پرخاش و گه داد و مهر * از او كالبد راست سود و زيان
چو دانا بود زو نترسد روان . )
فردوسى . رجوع به : زمانه با تو نسازد . . . ، شود .
ببايد چميد « 1 » ار بخواهى خريد
ببايد چميد « 1 » ار بخواهى خريد
. تمثل : و هرچه فروشى در وقت روائى فروش و از سود طلب كردن عيب مدار كه گفته‌اند . . . ) از قابوسنامه .
ببايد نهان جنگ را ساختن * كه دشمن نهان آورد تاختن .
ببايد نهان جنگ را ساختن كه دشمن نهان آورد تاختن .
سعدى .
رجوع به : اگر جز تو داند . . . ، شود .
ببتر جاى خود خنديدن
ببتر جاى خود خنديدن
. دشناميست . تمثل :
غنچه گر پيش آن دهن خندد * به بتر جاى خويشتن خندد .
سراج الدين سنجرى .
ببخشاى بر زيردستان به مهر * بر ايشان بهر خشم مفروز چهر كه ايشان به تو پاك ماننده‌اند * خداوند را همچو تو بنده‌اند .
ببخشاى بر زيردستان به مهر بر ايشان بهر خشم مفروز چهر كه ايشان به تو پاك ماننده‌اند خداوند را همچو تو بنده‌اند .
اسدى .
رجوع به : الناس امة واحدة ، شود . . . و رجوع به : بخور هرچه دارى . . . ، شود .
ببخش و بخور تا توانى درم * كه جز اين دگر جمله درد است و غم .
ببخش و بخور تا توانى درم كه جز اين دگر جمله درد است و غم .
فردوسى .
رجوع به : السخى لا يدخل . . . و رجوع به : بخور هرچه دارى . . . ، شود .
ببخش و بخور هرچه آيد فراز * بدين تاج و تخت سپنجى مناز كه گاهى سكندر بود گاه فور * گهى درد و خشم است و گه جشن و سور .
ببخش و بخور هرچه آيد فراز بدين تاج و تخت سپنجى مناز كه گاهى سكندر بود گاه فور گهى درد و خشم است و گه جشن و سور .
فردوسى .
( 1 ) اگر نسخه صحيح باشد ظاهرا يكى از معانى چميدن سود بردن از معاملات و غير آن است . ولى در فرهنگها اين معنى را نيافتم . در يكى از امثال كهن نيز بانوشيروان نسبت كنند آمده است : هركه چرد چمد و هركه خسبد خواب بيند .