امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٠
باز دانيد فربهى ز آماس .
اگر ببندد حساب بارنامهء جنگ * بساعتى ببرد شصت بار از او حساب .
قطران
با روح چه همسرى كند اعضا .
با روح چه همسرى كند اعضا .
( اعضاى وى است هركه در عالم . . . )
قاآنى .
بارى بهر جهت كردن
بارى بهر جهت كردن
. گفتارى يا كردارى را با سرعت و بىدقت انجام كردن .
نظير : سرهم‌بندى كردن . با خرد و مردش كفوا احد .
بارى چو عسل نمىدهى نيش مزن .
بارى چو عسل نمىدهى نيش مزن .
( زنبور درشت بيمروت را گو . . . )
سعدى .
رجوع به : اگر يار شاطر نيستى . . . ، شود .
بارى چو كشته گردى ره بر هزار گير .
بارى چو كشته گردى ره بر هزار گير .
( با يك سوار غزو كنى نيست جاى نام . . . )
سنائى .
بارى چو گنه كنى كبيره
بارى چو گنه كنى كبيره
. نقل از العراضه ، نظير : ان تسرق فاسرق الدره و رجوع به : اگر خاك هم بسر ميكنى . . . ، شود .
بازار چندانكه آگنده‌تر * تهيدست را دل پراكنده‌تر .
بازار چندانكه آگنده‌تر تهيدست را دل پراكنده‌تر .
( كه . . . )
سعدى .
بازار چه گاهگاهى بر سر نهد كلاهى * مرغان قاف دانند آئين پادشاهى .
بازار چه گاهگاهى بر سر نهد كلاهى مرغان قاف دانند آئين پادشاهى .
حافظ . نظير :
نه هركه آينه سازد سكندرى داند * نه هركه سر نتراشد قلندرى داند .
نه هركه طرف كله كج نهاد و تند نشست * كلاهدارى و آئين سرورى داند .
حافظ .
بازآمدنت نيست چو رفتى رفتى .
بازآمدنت نيست چو رفتى رفتى .
( اى آنكه نتيجهء چهار و هفتى * وز هفت و چهار دائما در تفتى
مى خور كه هزار بار بيشت گفتم . . . )
منسوب به خيام .
باز اين چه گليم و اين چه رنگست .
باز اين چه گليم و اين چه رنگست .
( بوئى نبرم همى ز شادى . . . )
انورى .
بازدارد تو را ز شعر شعير .
بازدارد تو را ز شعر شعير .
( كه نبايد چنان كه گفتستند . . . )
ناصر خسرو . در شعر اشاره به اين مثل عرب شده است : شغلتنى الشعير عن الشعر و البر عن البر . نظير :
در خانه آرد نماند . هركه خورد مال مفت ميتواند شعر گفت .
باز را در قفس چه كار بود * جاى او دست شهريار بود .
باز را در قفس چه كار بود جاى او دست شهريار بود .
سنائى .
رجوع به : پيل در پيشه است . . . ، شود .
با زشت‌روى ديبه و خز * گرچه خوب است خوب ننمايد .
با زشت‌روى ديبه و خز گرچه خوب است خوب ننمايد .
( زانكه . . . )
ناصر خسرو .
نظير :
زشت باشد دبيقى و ديبا * كه بود بر عروس نازيبا .
سعدى .
رجوع به : ابلهى صدد بيقى و ديبا . . . ، شود .
باز دانيد فربهى ز آماس .
باز دانيد فربهى ز آماس .
( متبنى نكو همى گويد . . . )
مسعود سعد .
رجوع به : آماس را از فربهى بشناس ، شود .