امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٣

باد سر خاكسار خواهد بود .

كه گر دو برادر نهد پشت پشت * تن كوهرا باد ماند بمشت .

فردوسى .

رجوع به : باد بدست داشتن ، شود .

. تمثل : و باد دستى و تبذير از جود و سخا مشمر . مرزبان‌نامه .

رجوع به : اسراف حرام است .

. با وصلت يا آشنائى و دوستى با توانگران ناگزير از خرجهاى گزاف شدن .

. نقل از جامع التمثيل . رجوع به : از پى هر گريه . . .

و رجوع به : آن ميوه كه . . . ، شود .

. نظير : غم مرگ برادر را برادر مرده ميداند .

قدر سوته‌دل دل‌سوته دونه .

و رجوع به : از تو نپرسند درازى . . . ، شود .

( بس تجربه كرديم در اين دير مكافات . . . )

حافظ . رجوع به : آن را كه براندازند با ماش . . . ، شود .

. از قابوسنامه . رجوع به : پنجه با ساعد سيمين . . . ، شود .

. منسوب بانوشيروان . رجوع به : اگر خواهى كه با مقدار . . . ، شود .

. خودستائى كردن . تفاخر به پدران كردن . نظير : پنبهء لحاف كهنه باد دادن .

( . . . تو ز عشق اين و آن چون آب و آتش بيقرار * زين چنين بادى و خاكى چون سنائى برتر آى

تا چنو در شهرها بىتاج باشى شهريار * ورنه چون ديگر خسيسان زين خران عشوه مخر

خاك رنگين مىستان و باد رنگين مىسپار . )

سنائى .

. نظير : من كه نميخورم اما براى هركه كشيده‌ايد كم است . از بام خواندن و از در راندن .

به صد جان ارزد آن ساعت كه جانان * نخواهم گويد و خواهد به صد جان .

نظامى .

چه خوش نازيست ناز خوبرويان * ز ديده رانده را دزديده جويان

بچشمى خيرگى كردن كه برخيز * بديگر چشم دل دادن كه مگريز .

نظامى .

بنوازدم بناز و بيندازدم برنج * درخواندم ز بام و برون راندم ز در .

قطران .

پادشاهان سخن بصلابت گويند و باشد كه در نهان صلح جويند . سعدى . اكلا و ذما . ياكله بضرس و يطاه بظلف .

( . . . باد خؤر خاكخوار خواهد بود . )

اوحدى . رجوع