امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٢

اين خرابات مغان است در او رندانند

( . . . نيكى او بجايگاه بد است * شادى او بجاى تيمار است

چه نشينى بدين جهان هموار * كه همه كار او نه هموار است

دانش او نه خوب و چهرش خوب * زشت‌كردار و خوب‌ديدار است . )

رودكى .

نظير :

اينهمه بود و باد تو خواب است * خواب را حكم نى مگر بمجاز .

رودكى .

شادى مطلب كه حاصل عمر دميست * هر ذره ز خاك كيقبادى و جمى است

احوال جهان و اصل اين عمر كه هست * خوابى و خيالى و فسونى و دميست .

خيام .

آدم چو صراحى بود و روح چو مى * قالب چو نى و روان صدائى در نى

دانى چه بود آدم خاكى خيام * فانوس خيالى و چراغى در وى « 1 » .

خيام .

آنان كه محيط فضل و آداب شدند * در جمع كمال شمع اصحاب شدند

ره زين شب تاريك نبردند برون * گفتند فسانهء و در خواب شدند .

خيام .

گفتم اين دور زندگانى چيست * گفت خوابى و يا خيالى چند .

خيام .

نقل از سرآمدان سخن ، تأليف حسين دانش .

اين جهان در جنب فكرتهاى ما * همچو اندر جنب دريا ساغر است .

اين جهان در جنب فكرتهاى ما همچو اندر جنب دريا ساغر است .

ناصر خسرو .

اين جهان سربسر آهوست در او يك هنر است * كه نپايد غم و تيمارش چون عز و جلال .

اين جهان سربسر آهوست در او يك هنر است كه نپايد غم و تيمارش چون عز و جلال .

قطران .

اين جهان كوهست و فعل ما ندا * بازگردد اين نداها را صدا .

اين جهان كوهست و فعل ما ندا بازگردد اين نداها را صدا .

مولوى .

نظير :

لحن خوش‌دار چون بكوه آئى * كوه را بانگ خر چه فرمائى .

سنائى .

چو بردارى ميان شورم « 2 » آواز * مر آواز تو را پاسخ دهد باز .

ويس و رامين .

و رجوع به از مكافات عمل . . . ، شود .

اين جهانى است خوب و زشت بهم * وان جهان دوزخ و بهشت بهم .

اين جهانى است خوب و زشت بهم وان جهان دوزخ و بهشت بهم .

سنائى .

اين چاه و اين ريسمان

اين چاه و اين ريسمان

. نظير : اين تخم و اين زمين . اين گز و اين ميدان . اين مرده و اين گورستان . اين گوى و اين ميدان . اين سنگ و اين پاسنگ . اين آش و اين نقاره ، همدان دور است كردوش نزديك است .

اين حرفها براى فاطى تنبان نمىشود

اين حرفها براى فاطى تنبان نمىشود

. ( از . . . ) از حرف سخن و گفتار اراده كنند و فاطى مخفف فاطمه است . نظير : قبر آقا گج مىخواهد و آجر .

اين خاك توده خانهء پاداش و كيفر است

اين خاك توده خانهء پاداش و كيفر است

. كافى بخارى . رجوع به از مكافات عمل . . . ، شود .

اين خرابات مغان است در او رندانند

اين خرابات مغان است در او رندانند

( دوش رفتم بخرابات و مرا راه نبود * ميزدم ناله و فرياد كس از من نشنود

يا نبد هيچكس از باده‌فروشان بيدار * يا چو من هيچكسم هيچكسم در نگشود

( 1 ) L homme n'est qu'un roseau , le plus faible de la nature , Mais C'est un roseau Pensant , Pascal . ( 2 ) شورم كوه است .