امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٤

اى روشنى طبع تو بر من بلا شدى

وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً قالُوا أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً قالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ . قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا فارِضٌ وَ لا بِكْرٌ عَوانٌ بَيْنَ ذلِكَ فَافْعَلُوا ما تُؤْمَرُونَ . قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما لَوْنُها قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِينَ . قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ إِنَّ الْبَقَرَ تَشابَهَ عَلَيْنا وَ إِنَّا إِنْ شاءَ اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ . قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا ذَلُولٌ تُثِيرُ الْأَرْضَ وَ لا تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لا شِيَةَ فِيها . . . قرآن كريم . سورهء 2 . آيهء 63 .

و ما بعد آن . و نيز طلب رؤيت آنان : فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ فَقالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً قرآن كريم . سورة 3 . آيهء 152 . و هم امتناع آنان از دخول ارض مقدس با گفته‌هاى : إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ . وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ . قرآن كريم . سوره 5 آيهء 25 . فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّكَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ . قرآن كريم . سورهء 5 . آيهء 28 . و امثال آن .

از خدا جوئيم توفيق ادب * بىادب محروم ماند از لطف رب

بىادب تنها نه خود را داشت بد * بلكه آتش بر همه آفاق زد

مائده از آسمان در ميرسيد * بىشرى و بيع و بىگفت و شنيد

در ميان قوم موسى چند كس * بىادب گفتند كو سير و عدس

منقطع شد خوان و نان از آسمان * ماند رنج زرع و بيل و داسمان

باز عيسى چون شفاعت كرد حق * خوان فرستاد و غنيمت برطبق

مائده از آسمان شد عائده * چونكه گفت انزل علينا مائده

باز گستاخان ادب بگذاشتند * چون گدايان زله‌ها برداشتند

كرد عيسى لابه ايشان را كه اين * دائم است و كم نگردد از زمين

بدگمانى كردن و حرص‌آورى * كفر باشد نزد خوان مهترى

زان گدارويان ناديده ز آز * آن در رحمت برايشان شد فراز

نان و خوان از آسمان شد منقطع * بعد از آن زان خوان نشد كس منتفع

ابر برنايد پى منع زكات * وز زنا افتد و با اندر جهات

هرچه آيد بر تو از ظلمات و غم * آن ز بىباكى و گستاخى است هم

هركه بىباكى كند در راه دوست * رهزن مردان شد و نامرد اوست

از ادب پرنور گشته است اين فلك * وز ادب معصوم و پاك آمد ملك

بد ز گستاخى كسوف آفتاب * شد عزازيلى ز جرأت رد باب

هركه گستاخى كند اندر طريق * گردد اندر باديهء حيرت غريق .

مولوى .

نظير : مثل على بهانه‌گير . عيب قمى .

اى روشنى طبع تو بر من بلا شدى

اى روشنى طبع تو بر من بلا شدى

. رجوع : به استن اين عالم . . . و رجوع به :

اكثر اهل الجنه ، شود .