امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٥

اميدوار بود آدمى بخير كسان * مرا بخير تو اميد نيست شر مرسان .

امسال براى يكيمان . زن بگير سال ديگر براى داداشم

. روستائى با زن در امر كدخدائى دو پسر رسيده راى ميزد و از تنگدستى و عدم توانائى خويش شكايت ميكرد پسر كهتر كه تا آنگاه در گوشه‌اى ساكت نشسته بود چاره‌انديشى را سربرآورد و گفت اى پدر امسال براى يكيمان زن بگير سال ديگر براى داداشم . رجوع به : از خر بگو ، شود .

امسيت كرديا و اصبحت عربيا

. گويند گفته از سيد ابو الوفاى كرد است كه بىسابقهء علمى پس از جذبه‌اى ، خواندن و نوشتن توانسته است و حسام الدين حسن ابن محمد حسن معروف بابن اخى ترك ممدوح و مراد مولوى جلال الدين محمد بلخى از احفاد اين كرد بوده است . تمثل :

سر امسينا كرديا بخوان * راز اصبحنا عربيا بدان .

مولوى .

امشب همه شب كمچه زدى كو حلوا

. رجوع به : آنقدر چريدى كو دمبه‌ات ، شود .

امور نسبى است

. نظير : لو لا الحيثيات لبطلت الحكمة .

پس بد مطلق نباشد در جهان * بد به نسبت باشد اينرا هم بدان .

مولوى .

اميد به از پيش خورد

. تمثل :

دونان نخورند و گوش دارند * گويند اميد به ز خورده .

روزى بينى بكام دشمن * زر مانده و زرپرست مرده .

سعدى .

چو اميد دادى نباشم به درد * كه اميد نيكو به از پيش خورد .

اسدى .

بوسه‌اى از دوست ببردم بنرد * نرد برافشاند و دو رخ سرخ كرد .

سرخى رخسارهء آن ماهروى * بر دو رخ من دو گل افكند زرد

گاه بخائيد همى پشت دست * گاه برآورد همى باد سرد

گفتم جان پدر اين خشم چيست * از پى يك بوسه كه بردم نبرد

گفت من از نرد ننالم همى * نرد بيكسو نه و اندر نورد

گفتم اگر خشم تو از نرد نيست * بوسه بده گرد بهانه مگرد

گفت گه فردا دهمت من سه بوس * فرخى اميد به از پيش خورد .

فرخى .

اين مثل را به صورت اميد به از خوردن و اميد به از پيش خوردن نيز ادا كنند . رجوع به :

المأمول خير . . . ، شود .

اميد را بزر نقد نتوان خريد

. رجوع بسركهء نقد . . . ، شود .

اميد نيست كه عمر گذشته بازآيد

در اين اميد بسر شد دريغ عمر عزيز كه آنچه در دلم است از درم فراز آيد * اميد بسته برآمد ولى چه فايده زانك . . . )

سعدى .

رجوع به : آب رفته بجوى نيايد . . . ، شود .

اميدوار بود آدمى بخير كسان * مرا بخير تو اميد نيست شر مرسان .

اميدوار بود آدمى بخير كسان مرا بخير تو اميد نيست شر مرسان .

سعدى .