امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٩

العجلة من الشيطان و التانى من الرحمن

شتاب و بدى كار اهريمن است * پشيمانى و رنج جان و تن است .

فردوسى .

خوى كبك صلح و خوى باز جنگ * شتاب است ديو و فرشته درنگ .

حضرت اديب .

ز راه خرد هيچگونه متاب * پشيمانى آرد دلت را شتاب

درنگ آورد راستىها پديد * ز راه خرد سر نبايد كشيد .

فردوسى .

ز دانا شنيدم يكى داستان * خرد شد بدينگونه همداستان

كه آهسته‌دل كى پشيمان شود * هم آشفته را هوش « 1 » درمان شود .

فردوسى .

هر آنكه كه بخت اندر آيد بخواب * سر مرد بيهوده گيرد شتاب .

فردوسى .

جوان سر سبك باشد و خويش كام * سبكسر سبكتر درآيد بدام .

اسدى .

سر مردمى بردبارى بود * چو تيزى كند تن بخوارى بود .

فردوسى .

ستون خرد بردبارى بود * چو تيزى كنى تن بخوارى بود .

فردوسى .

دل و مغز را دور دار از شتاب * خرد با شتاب اندر آيد بخواب .

فردوسى .

ستوده نباشد سر بادسار * بر اين داستان زد يكى هوشيار

كه گر باد خيره نجستى ز جاى * مگر يافتى چهره و دست و پاى .

فردوسى .

مدارا خرد را برادر بود * خرد بر سر دانش افسر بود .

فردوسى .

هر آنگه كه دانا بود پرشتاب * چه دانش مر او را چه در شوره آب .

فردوسى .

چو خواهى كه تاج تو ماند بجاى * مبادى جز آهسته و پاكراى .

فردوسى .

چو پيمان‌شكن باشى و تيز مغز * نيايد ز پيكار تو كار نغز .

فردوسى .

ستون بزرگيست آهستگى * همان بخشش و داد و شايستگى .

فردوسى .

كه تندى پشيمانى آردت بار * تو در بوستان تخم تندى مكار .

فردوسى .

بهر كار بهتر درنگ از شتاب * بمان تا بتابد براين آفتاب .

فردوسى .

ور ايدون كه داور بود تيز مغز * نيايد ز گفتار او كار نغز .

فردوسى .

سبكسار تندى نمايد نخست * بفرجام كار انده آرد درست .

فردوسى .

نخستين به نرمى سخنگوى باش * بداد و بكوشش بىآهوى باش

چو كارت به نرمى نگردد نكوى * درشتى و آنگاه پس رز مجوى .

فردوسى .

دگر گفت كز ما چه نيكوتر است * كه بر دانش بخردان افسر است

چنين داد پاسخ كه آهستگى * كريمى و رادى و شايستگى .

فردوسى .

سر مردمى بردبارى بود * سبكسر هميشه بخوارى بود .

فردوسى .

چو نيكو كنش باشى و بردبار * نباشى به چشم خردمند خوار .

فردوسى .

( 1 ) هوش بمعنى منيه و مرگ باشد .