امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٩

اگر طوطى زبان مىبست در كام * نه خود را در قفس ميديد و نه دام

بلبل هفت بچه مىآرد يكيش بلبل است .

اگر صد سال باشى شاد و پيروز هميشه عمر تو باشد يكى روز

( از آن روزيكه از تو شد چه نالى * وز آن روزيكه نامد چون سگالى

چه بايد رفته را اندوه خوردن * همان نابوده را تيمار بردن

نه از اندوه تو سودى فزايد * نه از تيمار تو فردا به آيد

. . . . . . . * . . . . . . .

اگر سختىبرى ور كام‌جوئى * ترا آن روز باشد كاندر اوئى . )

ويس و رامين .

رجوع به : از آن روزيكه از تو . . . ، شود .

اگر صد سال بر آتش نهى قير نگيرد قير هرگز گونهء شير .

ويس و رامين .

رجوع به : از مار نزايد . . . ، شود .

اگر صد سال تخم كام كارى به آخر جز پشيمانى ندارى .

ويس و رامين .

اگر صد سال در مشگى زنى دوغ همان دوغ است و آن دوغ است و آن دوغ .

نظير : ما بالذات لا يتغير . و رجوع به : از مار نزايد . . . ، شود .

اگر صد سال گبر آتش فروزد سرانجامش همان آتش بسوزد .

ويس و رامين .

توارد :

اگر صد سال گبر آتش فروزد * اگر يكدم درآن افتد بسوزد .

سعدى .

اگر صورت داد صورتگرى كند نقش بر صفحهء دفترى فزون باشد آن چهره در دلبرى ز رخسار حور و جمال پرى چراغى نياورده در مجلسى بدين خوبى و روشنائى كسى .

حضرت اديب .

رجوع به : اسكندر روميرا گفتند . . . ، شود .

اگر طوطى زبان مىبست در كام نه خود را در قفس ميديد و نه دام

( خموشى پرده‌پوش راز آمد * نه مانند سخن غماز آمد . )

وحشى .

نظير : خاموشى دويم سلامت است . از قابوسنامه . خاموش‌نشين و فارغ از عالم باش .

اگر گفتن سيم باشد خاموشى زر است .

پشيمان ز گفتار ديدم بسى * پشيمان نشد از خموشى كسى .

من صمت نجى . الصمت زين للعالم و ستر للجاهل . زبان سرخ سر سبز ميدهد بر باد .

سخن بسيار دانى اندكى گوى .

اى زبان تو بس زيانى مرمرا * چون توئى گويا چه گويم مرترا

اى زبان هم آتشى هم خرمنى * چند از اين آتش دراين خرمن زنى .

مولوى .

زبان بريده بكنجى نشسته صم بكم * به از كسى كه نباشد زبانش اندر حكم .

سعدى .

زبان بسته بهتر كه گويا بشر .

سعدى . زبان كشيده نگهدار تا زيان نكنى . انديشه كردن