امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٩

اكبر ندهد خداى اكبر بدهد

شد اقارب‌نواز درگه او * و آن اقارب عقارب ره او .

سنائى .

گرچه ايشان اقاربند همه * در اقارب عقاربند همه .

سنائى .

اين مثل را نگر ندارى سست * كه اقارب عقاربند درست .

سنائى .

نظير :

خاك بر سر جهان فانى را * كه ز بهر دو روز بىبنياد

قصد خون پسر كند والد * وز فناى پدر پسر دلشاد

و آن برادر كه قاصد جانست * ملك الموت دانش نه همزاد

از قرابت غريب نيست بدى * بود خويش حسين‌پور زياد .

العم غم و الخال و بال . الافارب كالعقارب . رو تو عم غم شمار و خال و بال . انما اخشى سيل تلعتى .

آنكه عم تواند و خال تواند * همه در قصد جان و مال تواند .

سنائى .

و رب اخ ناديته لملمة * فالفيته منها اجل و اعظما .

اقبل معاذير من يأتيك معتذرا ان بر عندك فيما قال او فجرا .

پوزش پوزش‌كننده بپذير هرچند دروغزن باشد .

. ددگان و تند باران و هر آزاركنندهء ديگر را پيش از آنكه آسيب و گزند رسانند هلاك سازيد .

. عمرو را با شمشير خود كشيد . نظير : يك بار بخر آنچه فروشى همه سال .

. مرا با مالك بيكبار كشيد . نظير : يا على غرقش كن من هم بجهنم .

. جنيد بغدادى . تمثل :

آزمودم مرگ من در زندگيست * چون رهم زين زندگى پايندگيست .

مولوى .

اقتلونى اقتلونى يا ثقات * ان فى قتلى حياتا فى الحيات .

مولوى .

. دانا چون بر وام يا گناهى خستو شود ويرا بر آن گيرند .

نامهء كرده‌هاى خويش بخوان كه امروز خود آواره‌گيرى خويش را بسنده‌اى . قرآن كريم . سورهء 17 . آيهء 15 .

( روم بشوق كنون جانب رسول اللّه . . . )

از شبيه مسلم . زبان حال هانى گاه مرگ . در موقع نزول بلا يا حادثهء سوء بدان تمثل كنند .

. على عليه السلام . از دشمن آن بزرگتر كه نيرنگش پوشيده‌تر

. شايد اكبر مثل اكبر شاه هندى باشد . نظير :

تو نباشى يار من خدا بسازد كار من . اگر محمود ز اولى در خوابست محمود بىزوال بيدار است .

سر زلف تو نباشد سر زلف دگرى . سر باشد كلاه بسيار است .

چون من باشم مرا دلدار كم نيست .

ويس و رامين . و رجوع بالرزق على اللّه . شود .