امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٣

اعتبار سخن عام چه خواهد بودن .

كه هركس در جهان نيكوست رويش * بسى بهتر ز روى اوست خويش

به صورت هركه زشت آمد سرشتش * بد است از روى زشتش خوى زشتش

چنان كز زشت نيكوئى نيايد * ز نيكو نيز بد خوئى نيايد .

جامى

رجوع به : مثل فوق شود .

. حديث . از گاهواره تا گور در پى دانش رويد . رجوع به : آنكس كه داناتر است ، شود .

. حديث . دانش را اگر چند در چين باشد بجوئيد . اقتباس :

در پى علم دين ببايد رفت * اگرت تا بچين ببايد رفت .

اوحدى .

هيچ شنيدى كه چه گفته رسول * بار خدا و شرف المرسلين

گفت ببايد كه بجوئى تو علم * ور نبود جايگهش جز بچين .

ناصر خسرو .

طلب علمت فرمود رسول حق * گر سفر بايد كردن به مثل تا چين .

ناصر خسرو .

هست آن پر در نگارستان چين * اطلبوا العلم و لو بالصين ببين .

عطار .

سنگ گشته مردى اندر كوه چين * اشك ميباريد چشمش بر زمين

بر زمين ميريخت اشكش زاروار * سنگ ميشد اشك آن مرد آشكار

آنچنان سنگى كه گر در دست ميغ * او فتادى زان بباريدى دريغ

هست علم آن مرد پاك راست‌گو * گر بچين بايد شدن او را بجو .

عطار .

رجوع به : آنكس كه داناتر است ، شود .

. رجوع به : از اسب افتاده‌ايم . . . ، شود .

( در سفر افتند بهم يكدگر * مروزى و رازى و رومى و كرد

خانهء خود باز رود هريكى . . . )

رودكى ؟

اطلس و اكسون ليلى پوست است پوست خواهد هركه ليلى دوست است

عطار .

نظير :

برده‌ام در پوست بوى دوست من * كى ستانم جامه‌اى جز پوست من .

عطار .

رجوع به : سك ليلى است چونش خوار دارم ، و رجوع به : هرچه از دوست ميرسد . . . ، شود .

. از كشف المحجوب . دلگيرترين جايگاه خانهء دوست بىخود دوست باشد .

اظهار عجز پيش ستمگر روا مدار اشك كباب مايهء طغيان آتش است .

. واگويهء عذر يادآورى گناه است . على عليه السلام .

( باده خور غم مخور و پند مقلد منيوش . . . )

حافظ .