امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٦

اسكندر شاخ دارد ، شاخ دارد ، شاخ دارد

ظلم امروز ظلمت فرداست . ظلم عاقبت ندارد . ظالم هميشه خانه خرابست . الظلم ظلمات يوم القيمة . حديث . البغى آخر مدة القوم . البغى مرتعه وخيم . وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ . قرآن كريم سورهء 26 . آيهء 228 .

اسكندر شاخ دارد ، شاخ دارد ، شاخ دارد

اسكندر شاخ دارد ، شاخ دارد ، شاخ دارد

. بمزاح ، به كسى كه پس از مدتى كتمان ، ديگر تحمل حفظ رازى را نكرده و بابراز آن پردازد گويند . و مأخوذ است از حكايت ذيل

بود مردى عليل را ورمى * وز ورم بر نيامديش دمى

رفت روزى بنزد دانائى * زيركى پر خرد توانائى

گفت بنگر كه از چه معلولم * كز خور و خواب جمله معزولم

مجسش چون گرفت مرد حكيم * گفت ايمن نشين ز انده و بيم

نيست در باطن تو هيچ خلل * مىنبينم ز هيچ نوع علل

مرد گفتا كه باز گويم حال * كز چه افتاد بر من اين اهوال

رازدار ملوك ( كذا ) و پادشهم * با مزاج ملون و تبهم

شه سكندر دهد همه كامم * كه من او را گزيده حجامم

ليك رازيست در دلم پيوست * روز و شب جان نهاده بر كف دست

نتوانم گشاد راز نهان * كه از آن بيم سر بود به زمان

سال و مه مستمند و غمگينم * بيش از اين نيست راه و آئينم ( كذا )

گفت مرد حكيم رو تنها * بىخلايق نهان سوى صحرا

چاه‌سارى ببين خراب شده * گشته مطموس و خشك‌آب شده

اندر آن چاه گوى راز دلت * تا بياسايد اين سرشته گلت

مرد پند حكيم چون بشنيد * همچنان كرد زانكه چاره نديد

شد بصحرا برون ندا نامرد * از پى دفع رنج و راحت درد

ديد چاهى سراب و خالى جاى * درد خود را چنان شناخت دواى

سر فرو چاه كرد و گفت اى چاه * راز ما را نگاهدار نگاه

شه سكندر دو گوش همچو خران * دارد ، اينست راز ، دار نهان

باز گفت اين سخن سه‌بار و برفت * بنگر او را كه چون گرفت آ كفت

زان كهن چاه نى بنى بررست * شد قوى نى بن‌وبر آمد چست

ديد مردى شبان درآن‌چه نى * ببريد آن نى و شمردش فى

كرد نائى از آن نى تازه * راز دلرا كه داند اندازه

ناى چون در دميد كرد آواز * با خلايق كه فاش گويم راز