امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٠

استاد علم ! - اين رنگ به علم نبود

چون با دگرى فرا نشيند * خواهد كه وجود تو نبيند

اين كار زنان راست باز است * افسون زنان بد دراز است .

نظير راجع به تيغ :

حال او چون رنگ بوقلمون نباشد يك نهاد * گاه يار تست و گه دشمن چو تيغ هندوى .

ناصر خسرو .

بشكست غمزهء تو عهدى كه بست با من * آرى عجب نباشد از تيغ بىوفائى .

لنبانى .

بغمزهء تو نگويم چرا شكستى عهد * كه خود ز تيغ نديده است كس وفادارى .

لنبانى .

اسبى را كه در چهل‌سالگى سوغان گيرند ميدان قيامت را شايد

اسبى را كه در چهل‌سالگى سوغان گيرند ميدان قيامت را شايد

. تربيت در سالخوردان كم‌ثمر باشد .

نظير :

اتروض عرسك بعد ما كبرت * و من العناء رياضة الهرم .

چوب تر را چنان كه خواهى پيچ * نشود خشك جز به آتش راست .

سعدى .

در جوانى سعى كن گر بىخلل خواهى عمل * ميوه بىنقصان بود چون از درخت نوبر است

جامى .

نهالرا تا تر است راست كنند . اختم بالطين مادام رطبا . سر پيرى معركه گيرى . عود .

يعلم العنج . عود يفلح سر پيرى داغ اميرى . العلم فى الصغر كالنقش فى الحجر .

يقوم بالثقاف العود لدنا * و لا يتقوم العود الصليب .

اسبى كه صفيرش نزنى مى نخورد آب * نه مرد كم از اسب و نه مى كمتر از آبست .

اسبى كه صفيرش نزنى مى نخورد آب نه مرد كم از اسب و نه مى كمتر از آبست .

( سختم عجب آيد كه چگونه بردش خواب * آن را كه بكاخ اندر يك شيشه شرابست

وين نيز عجب‌تر كه خورد بادهء بىچنگ * بىنغمهء چنگش بمى ناب شتابست . )

منوچهرى .

استاد برسان كردن

استاد برسان كردن

. از نسيج و پارچهء كم و نارسا جامهء بساز و بأندام كردن .

استاد علم ! - اين رنگ به علم نبود

استاد علم ! - اين رنگ به علم نبود

. چنان كه عادت قديم در زيانست ، خياطى صاحبان كار را به لاغ و مضاحك سرگرم كرده از هر جامه‌وار شاخى ميربود . قضا را شبى بخواب ديد رستاخيز برپاست ، و ملكى عرض و تشهير را پرچمهاى گوناگون از دزديده‌هاى او بر درفشى آتشين كرده و بدان او را بيم ميدهد . سراسيمه از خواب بجست و بامدادان واقعه بشاگردان حكايت كرده از ايشان درخواست كه سپس چون من قصد سرقت نسيجى كنم مرا بگوئيد ، استاد علم ! تا من به ياد رؤياى خويش آيم و از ارتكاب جرم باز ايستم .

ديگر روز چون درزى ببريدن قبائى مشغول شد و اغفال صاحب جامه را بظرافت و خوش طبعى آغاز كرد ، شاگردان بدستور ديروزين گفتند ، استاد علم ! درزى انديشيد كه اطلسى گرانبهاست و نر بودن از آن غبن و حيفى است . سر برداشت و گفت ، فرزندان اين رنگ بعلم نبود . و مرادش آنكه بجرم اين رنگ مرا نگيرند . چه اگر بر اختلاس اين لون نيز كيفر و عقوبتى بود فرشتهء عذاب آن را هم بر پرچمهاى علم مىافزود . اشاره :